كاش ميشد هيچ کس تنها نبود

کاش ميشد ديدنت رويا نبود

گفته بودي با تو مي مانم ولي

رفتي و گفتي که اينجا جا نبود

ساليان سال تنها مانده ام

شايد اين رفتن سزاي من نبود

من دعا کردم براي بازگشت

دست هاي تو ولي بالا نبود

باز هم گفتي که فردا ميرسي

کاش روز ديدنت فردا نبود

به همين واژه ی تبدار قسم دوستت خواهم داشت به همين قلب گرفتار قسم

دوستت خواهم داشت به دل خسته وُ بيمار قسم دوستت خواهم داشت

به تو و لحظه ی ديدار قسم دوستت خواهم داشت به همين حسرت بسيار قسم

دوستت خواهم داشت به عيار تو به معيار قسم دوستت خواهم داشت

به گُلِ سايه ی ديوار قسم دوستت خواهم داشت به همين لحظه ی اقرار قسم

 دوستت خواهم  داشت

من همون جزیره بودم خاکی وصمیمی گرم

واسه عشق بازی موجا قامتم یه بستر نرم

یه عزیز در دونه بودم پیش چشم خیس موجا

یه نگین سبز خالص روی انگشتر دریا

تا که یه روز تو رسیدی توی قلبم پا گذاشتی

غصه های عاشقی رو تو وجودم جا گذاشتی

زیر رگبار نگاهت دلم انگار زیرورو شد

برای داشتن عشقت همه جونم آرزو شد

تا نفس کشیدی انگار نفسم برید تو سینه

ابر و باد و دریا گفتن حس عاشقی همینه

اومدی تو سر نوشتم بی بهونه پا گذاشتی

اما تا قایقی اومد از من ودلم گذشتی

رفتی با قایق عشقت سوی روشنی فردا

من ودل اما نشستیم چشم به راهت لب دریا

دیگه رو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی

لحظه های بی تو بودن می گذره اما به سختی

دل تنها وغریبم داره این گوشه می میره

ولی حتی وقت مردن باز سراغتو می گیره

می رسه روزی که دیگه قعر دریا می شه خونم

اما تو دریای عشقت باز یه گوشه می مونم

من از پایان می ترسیدم وآغاز کردم

 روزی روزگاری داشتیم شوق انتظاری داشتیم

توی شهر عاشقی پاییز و بهاری داشتیم

تو دیار بی کسی ها گل آرزو می کاشتیم

واسه یه لحظه دیدن دل بی قراری داشتیم

آشیونه رو بهم ریخت بازی دست زمونه

من یه سر گردون عاشق اون نمی خواهد که بمونه

وباز سرنوشت تنهایی را برای من رغم زد

دفتر زندگی

 یه روز سیاه یه روز سفید می شم برات

یه روز پیدا یه روز نهان می شم برات

یه روز تنها یه روز همدم می شم برات

یه روز بد یه روز خوب می شم برات

یه روز زشت یه روز زیبا می شم برات

یه روز خندون یه روز گریون میشم برات

یه روز عاقل یه روز مجنون می شم برات

یه روز غروب یه روز طلوع می شم برات

یه روز عاشق یه روز معشوق می شم برات

یه روزم تنها میرم برای خودم آن روز نزدیک است

بنام خدا

این شعر زیبارو دوست عزیزم  شاعر توانمندیعنی شایا تجلی 

سرودند 

و من تقدیم میکنم به همه دوستان خودم 

بازم میام به دیدینت...

 ای ناز ِ مهربون سلام ، باز اومدم به دیدنت

حال و هوام بارونیه ، از غمه پر کشیدنت 

همبازی قشنگ من ، حالت چطوره مهربون ؟

خوش می گذره بدونِ ما ، زندگی توی آسمون ؟

خورشید خانوم  ،  حالش خوبه؟ از آسمونا چه خبر ؟

اینجا هنوزم ابریه ، از وقتی که رفتی سفر

 عزیزم از خودت بگو ، چشمای نازت چطورن ؟

جات خالیه روی زمین ،  بچه ها از گریه پُرن 

از وقتی رفتی بدجوری ، ساكت و دلگیر كلاس

نوشته هات پاك نشده ، هنوز روی تخته سیاس

دوشنبه كارنامه دادن ، نمره ها خوب نبود زیاد

خانوم مدیر از تو كه گفت ، گریه اَمونمون نداد

خیلی دلش گرفته بود ، از نمره هات حرفی نزد

می گفت معدلت شده ، دوباره نوزده و نود

راستی پریروز مامانت ، اومد دوباره مدرسه

می گفت دیگه تو خونمون ، صدام بهش نمیرسه

بهم می گفت چند شبه كه ، حتی تو خواب ندیدتت

یه دسته گل آورده بود ، بذار روی نیمكتت

دلم می خواد برات بگم ،  چی شده این بیست و سه روز

هیشكی فراموش نكرد ، همه به یادتن هنوز

فراشِ پیرِ مدرسه ، دیروز سراغ ِ تو گرفت

لاله بهت سلام رسوند ، آدرس ِ داغِ تو گرفت

حوّا هواتُ كرده بود ،  خیلی دلش می خواست بیاد

مثل همیشه دوباره ، باباش اجازه نمی داد

مبصرِ اخموی کلاس ، دلش واسه تو تنگ شده

شبنم احمدی حالا ، عاشق شده ، زرنگ شده 

ترانه رُ یادت میاد ، این روزا خواستگار داره

دوربرش نمی شه رفت ، همش می گه که کار داره 

افشینُ که یادت میاد ،  اون که بهت شماره داد

این روزا به هوای تو ، همه جا دنبالم میاد 

چند بار ازت خبر گرفت ، گفت : اتفاقی افتاده ؟

امروزم انگار اومده ، پشت درختا ایستاده 

هنوز خبر نداره که  عشقش از اینجا پَر زده

امرزو دیگه آوردمش ، ببین چقد حالش بده 

چه روزگارِ سختیه ، طاقتِ من تموم شده

تمومه خاطرات خوب ، با رفتنت حروم شده 

خُب بگذریم باز چه خبر ؟ خدا واسه تو چی نوشت ؟

انگاری خوش می گذرونی !  تنها که نیستی تو بهشت ! 

هفته ی بعد قراره که ، دسته جمعی با بچه ها

یه سر بیام به دیدنت ، با چند تا  از معلما 

حالا  دیگه باید برم ، آخه د اره دیرم می شه

بازم میام به دیدنت ، تا عمر دارم ، تا همیشه...