زندگی یک نفسه که اون یک نفس برای یک هم نفسه

اگه به قدر نفسی با هم نفسی بودی

زندگی همون یک نفس بسه...

 

 

 

همانند فرشته ای آسمانی فرا رسیدی

همه ی ابرها و غم وباران را وا ریختی

ناب والتیام بخش بود عشقی که به ارمغان آوردی

در درون دانستم درست احساس کردم

همه ی زندگی ام را برای خود تقلا کرده ام

تا بیابم آنچه را به زندگی سامان می دهد

به نظر می رسد با تو ممکن است که آن را یافته باشم

من در همه ی زندگی ام به تو عشق خواهم ورزید

همیشه در کنار تو هستم

و به تو می بخشم همه ی آنچه را دوباره به من بخشیدی

ترسیدم بگذاری بروی و به عشق تو اعتماد کردم

پس از آنچه در آن به سر برده ام به قدر کافی داشته ام

نجوا در میان چشم های تو

درست نمی توانم خودم را کنترل کنم

نمی توانم با کس دیگری باشم

تو کامل هستی تجلی رویاهای من

وجود تو را احساس می کنم

از میان میلیون ها چیز متفاوت

می اندیشم که خدا تو را برای من آفرید

همیشه در کنار من خواهی بود

 

 

 

 معبد ارغوانی
شب پاره های نگاه توست واسمان دل من هزار تکه
 پس بیا دست به دامان ماه شویم
تقدیم به انانکه راز قشنگ دوستی و دوست داشتن...عشق را جز در ذات یگانه حق نمی یابند
برای کسی که خیلی دوستش دارم 

.

..

غریبانه... مرغان مهاجر به سوی لانه هایشان پر گشودند
بی خبر از تنهایی بزرگ من...
دام هوای گریه کرده است
پرده ها را بکشید تا خورشید اسمان بارانی چشمانم را نبیند.

با نگاهی که بوی باران می دهدو فانوسی از خیال...تا سالهای خاکستری سکوت بدرقه ات می کنم
می کوشم تا تمام وسعتت را در پناه دستهایم خلاصه کنم
سنگ صبور من شاید دلی باشد که از نگاه تو ترک خورده باشد
هیچ کس از جنس ما نبود
 این چنین که هستی...که هستم
نمی گویم خوب,نمی گویم پاک,نمی گویم... ولی به خدا قسم , قسم به نان و نمک به شرم چشمان  تو هر چه دل تنها یی ات بخواهد
با همه وجود وبا هر چه عشق وعشق دوستت دارم
چون که می خواهی باشی , ساده و بی پیرانه
پس بنا بگذار روی لبخند , خوبی و قشنگی...
از دلت دور کن هر انچه را نمی خواهی و می بینی و باور کن
باور کن هر انچه را که می خواهی بایستی ودر رویاهای دور از دسترس ببینی اش
جان تو ...

چه کسی می خواهد من و تو ما نشویم 
               خانه اش ویران باد!

دردور دست غوغايي است ودرچشمان توچه مي گذرد
اندوه رافراموش کن عشق درهمين حوالي اهسته نشسته است
باورکن قلبت راکه اکنده ازعشق وپاکي است.بشکن افسون سياهي را بشکن
درشب طلوع کن اي بي پايان...
نگاه کن چشمان من غبار مي زدايندتاوارث نگاهت بمانند
تازه باش,تازه وطراوت وتازگي رادريغ مکن
ومن هم به پاس سخاوت تو وبه ظراوت نام عشق تمام احساسم رابه تو هديه مي کنم
بازبه پابوس محراب نگاهت دردمند خنده هاي توام
باز مي بيني که شکوفه بودن توازگريه هاي بي امان من جان مي کيرد
بازاحساس خواهي کرد که عاجزانه به شوق لبخندت امده ام...
به يادروزهاي خوب گذشته  
وباتلخي اولين روز بدون تو

 

تو را    دوست دارم آنچنان که خود را

                                           حتی اگر

               تمام عشاق را دیوانه بخوانی و عشق را قصه ای بی ابهام

               من تو را دوست خواهم داشت بیشتر از آنچه خود را ........

 

 

 

 

 

يكي بود يكي نبود، اوني كه بود تو بودي و اوني كه نبود من بودم !
 يكي داشت و يكي نداشت، اوني كه داشت تو بودي و اوني كه تو رو نداشت من بودم!
 يكي خواست و يكي نخواست، اوني كه خواست تو بودي اوني كه بي تو بودن رو نخواست من بودم!
يكي آورد و يكي نياورد، اوني كه آورد تو بودي اوني كه جز تو به هيچ كس ايمان نياورد من بودم !
 يكي برد و يكي باخت، اوني كه برد تو بودي اوني كه دل به تو باخت من بودم!
يكي گفت و يكي نگفت، اوني كه گفت تو بودي اوني كه " دوست دارم " رو به هيچ كس جز تو نگفت من بودم

 يكي ماند و يكي نماند، اوني كه ماند تو بودي اوني كه بدون تو نماند من بودم!!!!!

 

 

«دوستت دارم»

اگر باد بودم مي وزيدم
اگر ابر بودم مي باريدم
اگر مهر بودم مي تابيدم
اگر خدا بودم مي آفريدم ، تا بداند دوستش دارم


اگر ابر بود به انتظار اشكش مي نشستم
اگر مهر بود در پرتوش خود را گرم ميكردم
اگر باد بود چون برگ خزان خود را بدستش مي سپردم
اگر خدا بود به او ايمان مي آوردم ، تا بداند دوستش دارم


اگر هيچ بود از او ابر سپيدي مي ساختم
از او خورشيد با شكوهي بوجود مي آوردم
او را نسيم ملايمي ميكردم
از او خدايي بزرگ مي ساختم

-تا بداند كه فقط اورا دوست دارم

 

 

گر نمی دیدم در این دنیا تو را

گر نبودم با تو هرگز آشنا

گر در آن محفل نبودی همچو شمع

یا نمی دیدم تو را در بین جمع

گر زهر بیگانه ای بیگانه تر می گذشتم از کنارت بی خبر

گر به سوی من نمی کردی نگاه ،بانگاهی گر نمی رفتی زراه

عاشقی گر در سرشت من نبود یا که عشقت سرنوشت من نبود

این زمان جانم ز مهرت پر نبود

سینه ام منزلگه این دُر نبود

گر چه دیدم در رهت دام بلا

وای بر من گر نمی دیدم تو را 

در تمام لحظه هایم هیچ کس

خلوت تنهاییم را حس نکرد

آسمان غم گرفته هیچ گاه

برکه ی طوفانیم را حس نکرد

آنکه سامان غزلهایم از اوست

بی سر و سامانیم را حس نکرد...

                  اگر بیهوده میگویم

مرا خاموش کن یا رب

                 بگو یا رب چه بد گفتم چه بد کردم

که نزدت خویشتن را دیو بد کردم

                به جز عشقی که دردش را به من دادی

به من یا رب چه بخشیدی که رد کردم

               فقط در عاشقی یا رب مدد گفتم

شدم عاشق تمنای مدد کردم

               شب مستی اگر یک توبه بشکستم

سحر تکرار توبه صد به صد کردم

               به سیلابم کشاندی زیر و بم دیدم

تحمل در عذاب جذر و مد کردم

               برایم آتشی دوزخ فرستادی

برایت ناله ها را در سبد کردم

               گرفتی جامه ی فخر مرا از من

صبورانه کله را از نمد کردم

               نشانم ده اگر یک مور را آزردم

اگر یک دانه گندم را لگد کردم

                  مرا یا رب نمیخواهی گناه از تو

                                     اگر نفرین به این دنیای بد کردم

منبع سایت آفتاب

به دلیل خودداری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران از ارائه مجوز کنسرت به رضا صادقی خواننده موسیقی پاپ ایران که قرار بود روز جمعه ۱۸ ماه مه در لندن برگزار شود، این کنسرت لغو شد.

کنسرتت (در دوبی) با استقال خوبی روبرو شد.... خیلی موفق بودی در جلب همراهی شرکت کنندگان. این ریشه در عشق به صحنه دارد؟

من صحنه را دوست دارم و سعی می کنم که این احساس را منتقل کنم و به من هم این اجازه را می دهد که به مردم نزدیکتر بشوم.

پیش از این کنسرت، کنسرت دیگری داشتی؟

بله در مالزی در دانشگاه "ام ام یو" کنسرت داشتم.... برای دانشجویان و گروهی از ایرانی ها.

آیا برنامه ای برای کنسرت های دیگری هم داری؟

برای کنسرت هایی در قطر، سوئد و کانادا برنامه ریزیهایی شده است.

تعداد زیادی تک آهنگ داری و فقط دو آلبوم، دلیلش چیست؟

با درست کردن تک آهنگها بیشتر به دنبال آزمایش کردن بودم تا بفهم که آیا سبک خاصی مورد پسند قرار می گیرد یا نه. من صاحب سبک نیستم و لی می توانم صاحب روش باشم.

تعدادی از آهنگهایت را چند تا از خوانندگان دیگر خوانده اند، مثل مهرشاد و شهرام صولتی...

من معتقدم که تا زمانی که آهنگی ساخته نشده من صاحبش هستم وقتی که آهنگ بیرون می آید دیگه متعلق به مردم است. خیلی از خوانندگان لطف می کنند و اسمی از من می برند، آنهایی که اسم نمی برند این حس را ایجاد می کند که چیزی که متعلق به خلوت خودت است را از تو می گیرند، رنگ می زنند و دوباره به مردم ارایه می کنند.

جریان لباس مشکی پوشیدن چیه؟

مشکی فلسفه خاص خودش را داره. از آنجایی که خدا محیط است و بر جهان احاطه دارد می شود گفت که چون در کهکشانها مشکی رنگ غالب است پس مشکی رنگ خدا و رنگ عشق است.

مشکی باعث افسردگی نمی شود؟

افسردگی، شادی و غم از رنگها از قانونی می آید که خود ما وضع کردیم، در کشورهای دیگر مثلا از رنگهای سفید یا زرد در هنگام عزاداری استفاده می کنند. رنگ ها خودشان بد نیستند، تعبیر ما از آنها بد است.

تصمیم داری آهنگی دو صدایی اجرا کنی؟

قرار است در ایران با محمد علیزاده کاری مشترک بکنیم و در خوانندگان خارج از کشور خیلی دوست دارم که با معین همصدا بشوم. خیلی شیفته بزرگمردی او هستم. در بین خوانندگان غیر ایرانی هم آرزو دارم که یک روز با آندره بوچلی همصدا شوم.

پرسیده اند که همیشه یک غم و سوزی در صدای شما هست...

نمی دانم ریشه آن چیست، در جنوب کلا اینطوری است. مرحوم ناصر عبداللهی هم همینطور بود.

به خاطر آن نیست که شکست عشقی داشته اید؟

نه. من به شکست عشقی معتقد نیستم. اگر کسی بچه بازی های آدم را تحمل نکند، من نام آن را "با صورت خوردن به دیوار" می نامم، نه شکست عشقی.

آبی هستی یا قرمز؟

نه قرمز، نه آبی، فقط مشکی.... ولی قرمزته.

غیر از گیتار چه ساز دیگری می نوازید؟

پیانو.

قصد داری در ایران بمانی؟

من قطعا کارم در ایران است و دوست دارم برای همیشه کارم را در ایران ادامه دهم. ولی شاید برای زندگی از ایران خارج شوم.

برای انتشار آلبومهایت مشکلی در ایران داشتید؟

نه مشکلی نداشتم.

همه آهنگهایی که می خواستی در آلبومهایت گذاشته ای؟

یکی دوتایی را نشد که در آلبوم بگذاریم...

آیا قبلا مداحی می کردی؟

نه، ولی در مدح ائمه خوانده ام. قبل از خواننده شدن، قرآن می خواندم. البته از تکنیک اثر گذاری روی شنونده که در مداحی استفاده می شود می توان در ترانه هم استفاده کرد.

شیوه ترانه هایت خیلی ویژه خودت است...

من دوست ندارم "خواندنی" باشم، بلکه دوست دارم "ماندنی" شوم. مرحوم هایده و خیلی از بزرگان دیگر، ماندنی بودند، نه خواندی.

چرا با آهنگ ساز های دیگر کار نمی کنی و خودت آهنگهایت را می سازی؟

فضای فکری مرا خودم بهتر می دانم. شاید در تنظیم از کسی کمک بگیرم ولی در آهنگ سازی فکر نمی کنم.

بعضی ها فکر می کنند تو قبلا در جبهه بودی که الان با چوبدستی راه می روی؟

یک سال و نیمم بود که پزشکی، در حالی که من تب شدید داشتم، پنی سیلین را در عصب پایم تزریق کرد. تمام بدنم از کار افتاد... اولین پسر عباس صادقی (پدرم) در حال رفتن بود. از همه فامیل خواستند که بیایند و مرا ببینند... ولی من بالاخره زنده ماندم و بدنم یکی دو سال بعد خوب شد، ولی زانوهایم ضعیف ماند.

خیلی سالهاست که خودم دنبالش (دنبال درمان) نرفتم، ولی شاید در آینده بروم. اگر استراحت سه، چهار ساله ای به خودم بدهم شاید در آن فرصت اینکار را بکنم. خیلی هم هوس کردم که یک کوچولویی به من "بابا" بگوید... الان یکی از پاهایم قدرتش از دیگری بیشتر است.... من در جبهه نبودم و متولد 1358 هستم.

شاید دلیل این سئوال این است که تو ریش داری و مشکی می پوشی.

در باره لباس سیاهم باید بگویم که این پرچم من است و شاخص من کلا این است و در مورد ریشم باید بگویم که ریش من کاملا ایرانی است. اگر در تخت جمشید هم تمثال ها را ببینید، ایرانیان قدیم ریش داشتند. من دوست دارم اصالتم را مد نظر داشته باشم.

از پنجره اتاق هتلت (در دوبی) خلیج فارس پیداست. نگاه تو به عنوان یک بندرعباسی به خلیج فارس چگونه است؟

برای یک جنوبی، دریا "بابا" ست... یک رسمی هست که می گویند اگر چهارشنبه به دریا بزنی تمام بدی های اطراف ازت دور می شود. من با دریا بزرگ شده ام.

الان در کجا زندگی می کنی؟

برای کار موسیقی الان در تهران زندگی می کنم.

اهل ورزش هم هستی؟

قبلا طرفدار دو آتشه فوتبال و تیم پرسپولیس بودم ولی الان دیگر طرفدار دو آتشه نیستم.

آیا چوبدستی هایت طراحی خودت است، چون اینها خیلی سنگین است؟

این عصاها -- یا به تعبیر خودم "همسفرهایم" -- طرح خودم بوده اند چون می خواستم هر کجا که خوستم بروم مثلا اگر کسی بالای کوه می رود، من هم بتوانم با کمک اینها آنجا بروم. من تا بالای "دربند" رفته ام. دوست دارم یک روزی بدون اینها باشم، هر چند دلم برایشان تنگ می شود...

از همه خواهشم می کنم که اگر روزی رضا صادقی را دور از این حرف هایی که زده ام دیدند به من بگویند، قبل از اینکه من بیفتم به من بگویند....

و حرف آخرم این است:

قصد و غرض هوا نیست، قصه ادعا نیست
نقل ِ یک اعتقاده، عشقه، یک جور ادا نیست
حکم نگاه تازه ست، رمزی که رمز شب بود
فهم یک عشق بی مرز، نهایت طلب بود
تو رسم مکتب دل، رهایی شرط عشقه
مشکی فقط یک رمزه، یه رنگیش رنگ عشقه
بعضی می گن که حرفه، بعضی می گن که وهمه
اونی که مبتلا نیست نمی تونه بفهمه...