واژه هاي درون قلبم را يك به يك مرور مي كنم

عشق

اشك

انتظار

بيقراري

ديوانگي

آرزوهاي محال

نگاه عاشقانه

و ...

اما باز هم يك واژه را كم دارم

آن واژه تو هستي

آري من باز هم  تو را كم دارم

پایان

سوما...

گمونم حدود 8 يا 10 سال  پيش بود... يه آدامسايي ميخريديم به اسم   ... lov is

كه توش يه دختر و پسر بامزه بودن كه بهمون نشون ميدادن كه جاي عشق تو روزمره گي هامون كجاست ... .  حالا من يه كتابي دستمه كه سال 82 چاپ شده، به همين اسم و با همون شخصيت ها... .

تو مقدمه كتاب نوشته: "عشق  يعني ... " را ساده ترين و در عين حال زيباترين، دقيق ترين، صادقانه ترين و آموزنده ترين تعريف عشق در جهان دانسته اند. "عشق يعني..." به صورت يادداشتهاي عاشقانه بين كيم كازالي و نامزدش روبرتو آغاز شد و بعد از ازدواجشان هم ادامه پيدا كرد. به خاطر كمرويي، كيم كاريكاتورهايي را كه از خودشان ميكشيد، به همراه يادداشتهاي كوتاهي كه زير آنها مينوشت، زير بالش يا توي جيب روبرتو ميگذاشت. روبرتو هم تمام آنها رو نگه ميداشت... ."

و من، دلم خواست يه چند تايي شو براي شما هم بنويسم كه با من تو لذت دوباره خوندنش شريك بشيد  و شايد هم يه كم به فكر فروبريد و بدونيد كه عشق اون چيزي كه فلاسفه ميگن و شاعرا تفسير ميكنن نيست. همين نزديكي هاست... لازم نيست آدم كادوهاي گرونقيمت بخره و جمله هاي آن چناني بگه. عشق همين نزديكي هاست... .

عشق يعني... از سر كار يه راست بري خونه.

عشق يعني ... سر راه كه ميري خونه، براش گل بگيري.

عشق يعني ... در موفقيت هم شريك بودن.

عشق يعني ... بوي عطرش از خاطرت نره.

عشق يعني ...هميشه براي زنگ زدن به هم وقت پيدا كنيد.

عشق يعني ... براي هم ارزش قائل شدن.

عشق يعني ... وقتي با هم مشكل پيدا ميكنيد، به حرفاي هم خوب گوش كنيد.

عشق يعني ... يادت نره كه هركسي بايد بتونه عقيده شو بگه.

عشق يعني ...خوبي هاشو دركنار بدي هاش ببيني.

عشق يعني ... وقتي كه اون يه غذاي مخصوص درست ميكنه.

عشق يعني ... وقتي اون با بردنت به  يه سفر غير منتظره سورپريزت ميكنه.

عشق يعني ... تمام توجهت به اون باشه.

عشق يعني ... وقتي از عنكبوت! ترسيده به دادش برسي.

عشق يعني .... تو پرداخت صورتحساب كمكش كني.

عشق يعني ... كارايي كه براي اون چندش آوره (مثل ماهي پاك كردن!) تو انجام بدي.

عشق يعني ... وقتي باهاش قرار داري، حسابي به خودت برسي.

عشق يعني ... بعضي وقتا دل همديگه رو شكستن.

عشق يعني ... چيزي كه كمك ميكنه تا دلشكسته  رو دوباره درمون كني.

عشق يعني ... با هم موسيقي رمانتيك گوش دادن.

عشق يعني ... از اينترنت بيرون آومدن، كامپيوتر و تلوزيونو خاموش كردن و با هم به گردش رفتن.

عشق يعني ... بضي وقتا بيحوصله شدن.

عشق يعني ... روي هم اسماي قشنگ گذاشتن.

عشق يعني ... با هم تو كاراي خير شريك شدن.

عشق يعني ... از هيكلش تعريف كني.

عشق يعني ... وقتي كه تو دنيا هيچي جز خودتون دوتا اهميتي نداشته باشه.

عشق يعني ... بيشتر چتر رو رو سر اون بگيري تا موهاش خراب نشه.

عشق يعني ... وقتي شب مهتاب برات شعر ميخونه.

عشق يعني ...حرفشو باور كني.

عشق يعني ...عطر قهوه اي كه اون صبح زود دم كرده.

عشق يعني ... بذاري جايي هم براي خلوت كردن داشته باشه.

عشق يعني ...جشن سال نو رو با مراسم سنتي تو خونه برگزار كردن.

عشق يعني ...

عشق يعني ...

از اونجایی که پست عشق یعنی ...  خیلی مورد توجه قرار گرفت و برای خودم هم جذاب و دوستداشتنی بود، تصمیم گرفتم یه بخش دیگه ای ازش بذارم ...این یکی توصیه هاییه که منحصرا برای خانم هاست... باور کنید موثره... . میگید نه... امتحان کنید!

عشق يعني ... وقتی برای مریضی تو اونه که بهترین دواست.  

عشق يعني ... امیدوار باشی دیوونه بازی جدیدش زیاد طول نکشه.

عشق يعني ... بذاری ازخودش تعریف کنه.                                        

عشق يعني ... قشنگترین لباستو براش بپوشی.

عشق يعني ... براش یه نوشیدنی خنک ببری.

عشق يعني ... غرورشو جریحه دار نکنی.

عشق يعني ... در داشتن اون با مادرش شریک بشی.

عشق يعني ... زیادی ایده آلیست نباشی.

عشق يعني ... سلیقه شو مسخره نکنی.

عشق يعني ... نذاری تو کار غرق بشه.

عشق يعني ... فکر نکنی باید دربست در اختیار تو باشه.

عشق يعني ... حرفشو راجع به ماهی بزرگی که از قلابش در رفته باور کنی.

عشق يعني .... به عکس های بچه گیش نخندی.

عشق يعني ... بخوای همیشه وقتی تو رو میبینه سر و وضعت عالی باشه.

عشق يعني ... آواز خوندنشو تو حموم تحمل کنی.

عشق يعني ... با حل کردن جدولش، تحقیرش نکنی.

عشق يعني ... روی نقطه ضعفاش انگشت نذاری.    

عشق يعني ... ماتیک جدیدتو رو صورتش امتحان کنی.

عشق يعني ... اونو سر شوق بیاری!!

عشق يعني ... بعضی وقتا وسوسه خریدتو کنترل کنی.

عشق يعني ... بخاطر اون بعضی وقتا دندون سر جیگر بذاری.

عشق يعني ... وقتی اون همه شماره تلفن های دیگه رو بندازه دور.

عشق يعني ... بهش بگی چقدر خوش قیافه است.

عشق يعني ... بدونی چه وقتایی میخواد تنها باشه.

عشق يعني ... بدونی که اون فراموش نکرده.

عشق يعني ... بهش فرصت بدی که توضیح بده.

عشق يعني ... بعضی وقتا آرزو کنی که بچگی رو کنار بذاره.

عشق يعني ... به کارش افتخار کنی.

عشق يعني ... با گیم جدیدش بازی کنی

عشق يعني ... وقتی عصبانی میشه خونسردیتو حفظ کنی.

عشق يعني ... گاهی صورت زبرشو تحمل کنی.

عشق يعني ... به بقیه مردا توجه نکنی.

عشق يعني ... ترجیح بدی بجنگی تا اونو از دست بدی.

عشق يعني ... قبول کنی که نمی تونی اونو عوض کنی.

عشق يعني ... بهش بگی سر طاس قشنگه.

عشق يعني ... دست پختشو بخوری و وانمود کنی خوشت میاد.

عشق يعني ... به هاله بالا سرش نگاه کنی نه به شاخاش!

عشق يعني ...

عشق يعني...

امروز عسلی رو بردم محل کارم! فکر میکنید چه اتفاقی افتاد؟

خب همکارام کلی ذوق کرده بودن و تو یه ساعتی که اونجا بودم از اتاق های دیگه هم ملاقات کننده داشت! اولش مثل همه بچه ها خجالت میکشید و اون طفلکی ها مدام سعی میکردن نظرشو جلب کنن. من بهشون گفتم نگران نباشید یخش که اب بشه اینجا رو میذاره رو سرش و...

آب شد!  چشماش از شیطنت برق میزد...

رفته بود بالای صندلی و خوشگلا باید برقصن رو بلند بلند میخوند و همه قربون صدقه اش میرفتن که یهو آقای دکتر الف اومد. (توضیح بدم که این اقای همکار قدش حدود دو متره و چهارشونه و هیکل ورزشکاری و اینا... ) خلاصه... عسلی با دیدنش جوری ترسید و ساکت شد که همه از خنده روده بر شده بودن و دکتر الف، هر کاری  کرد به قول خودش ارتباط برقرار نشد و عسلی حتی نگاش هم نکرد...اون  طفک هم دست از پا دارز تر برگشت... . هنوز یه ساعت نشده بود که طوری نظم و سکوت محل کار مختل شده بود که دیگه دیدم بهتره سنگین و رنگین برگردم خونه قبل از اینکه آقای رئیس محترم بیاد و به کلی از کار بیکار بشم...

وقتی اومدیم خونه کفشاشو در آورد و رفت رومیز آواز بخونه! بهش میگم میشکنه بیا پایین! میگه: میبریم عکاسی میزمونو درست کنه!! چند وقت پیش یه چیزی گفت و همه به من میگفتن حتما از خودت شنیده که یاد گرفته! آخه یعنی من بهش گفتم میز رو تو عکاسی تعمیر میکنن!! یه جفت دمپایی داره که خیلی دوستشون داره و خراب شدن...عصری اونا رو پوشیده و به من   میگه مامان بریم کفشامو بدیم به آقای خیاط مهربون که برام درستش کنه!!  لابد اینم از من شنیده که آقای خیاط هم مهربونه !! هم کفش تعمیر میکنه!

حالا اینو بشنوید که تازگی ها رفته تو نخ سوالات عجیب و غریب که نمیدونم چطوری به ذهنش میرسه!

مامان خدا میخنده؟

مامان پی پی  از کجا میاد؟

مامان جون به نظرت راندال (هیولای تو کارتون) بی تربیته؟

مامان من بزرگ شدم اگه پرنس فلیپ (شاهزاده کارتون زیبای خفته) رو پیدا نکردم با کی ازدباج (ازدواج) کنم؟

مامان دوی نا (دنیا) کجاست؟

مامان به نظرت، منظورت اینه؟!

نه خداییش، فکرشو بکنید که روزی هزار تا از این سوال های بکر ! به کله اش میزنه... آخه من چه میدونم به نظرم منظورم چیه!!

                                                              اینم از عسلی من...

عشق یعنی... 3!

از قرار این دیگه قسمت آخر سریاله. اما ... حقیقت اینه که کتاب عشق یعنی... (برای آقایان ) رو پیدا نکردم! آره ! به همین سادگی!

ولی چون مسئله تساوی حقوق آقایون و خانم ها خیلی رو بورسه و چون نمیخوام آقایون ناراحت بشن که بهشون بی توجهی شده!! و چون شراره جون خیلی اصرار داشت که حتما این بخش هم باشه... من از یه کتاب عالی (واقعا داشتنشو به همه آقایون توصیه میکنم) خلاصه ای انتخاب کردم.

مقرراتی برای شوهر ها

اینجا مقرراتی اومده که از وجود اونا خبر نداشتید... هیچ وقت پدرت تو رو ننشوند که بهت بگه: پسرم، وقتی ازدواج کردی، گاهی باید از کنترل تلوزیون بگذری. دوستای متاهلت هیچ وقت تو رویه کناری نکشیدن که بگن: هر از چند گاهی براش گل بخر!

... اما باید مقررات روبدونی...

1-      عذرخواهی کنید: فکر میکنی کار اشتباهی نکردی؟ پس چرا عذر خواهی کنی؟ بله، چون کار اشتباهی کردی. ولی هنوز نمیدونی چه کاری... عذرخواهی کن و تو  این بازی پیش باش.

2-      مراقب میدان مین باشید: هیچ وقت جواب این سوال که آیا من چاق شده ام رو نده، مگه اینکه از جونت سیر شده باشی!

3-      منقل کباب پز: هر چی باشه تو یه مردی...بفرما! یه انسان ایستاده جلوی یه جهنم پر از حرارت! مرد، گوشت، آتیش! چه عالی!!

4-      با شکیبایی انتظار بکشید: هر دوی شما شب میخوایید برید بیرون، تو برای پوشیدن کفش نوهات! اسپری زیر بغل زدن و تن کردن یه پیرهن نیمه تمییز از بالا سر!! دو دقیقه و چهارده ثانیه وقت لازم داری... اما اون خیلی بیشتر از تو کار داره که انجام بده...پس هی قدم نزن. بادادن خط چشم به دستش کمکش نکن....

5-      مرتب دوش بگیر!

6-      یک دنباله لباس پشت سرتان به جای نگذارید: تو هنسل نیستی که با ریختن لباس پشت سرت تو خونه برای گرتل رد پا بذاری...

7-      راه را بپرسید: گم شده ای بپذیر. با پرسیدن هیچ بخشی از آناتومی بدنت کوچیکتر نخواهد شد، قول میدم!

8-      در صورت تاخیر روش تکنیکی پیشرفته را امتحان کنید: تلفن بزنید! به این ترتیب او فرض نخواهد کرد که یک: در اتوبان مردی! دو: یا مشغول کاری هستی که قرار نبوده باشی! و به اندازه مردن تو اتوبان خوبه!

9-      واقعا گوش کنید: اینکار بیشتر از سر تکون دادنه! خطر ناموفق بودن در جواب به این سوال رو به جون نخر: اگه داشتی گوش میکردی بگو چی داشتم میگفتم!!

10-   تاریخ های کلیدی رو به خاطر بسپار.

11-   مشغول پرسه زنی مرسوم شوید: بازنت برو خرید! بله حتی وقتی به جنسی احتیاج نداری!

12-   کفش های اونو نشمارید: تعداد کفش هایی که اون داره برای تو قابل درک نیست. منطق میگه هیچ کس بیش از دو یا سه جفت کفش احتیاج نداره... فراموشش کن. توضیح عقلانی و منطقی و معقول برای داشتن اینهمه کفش وجود نداره... همینه که هست!

13-   عذر مردانه نیار: از این استفاده نکن " من یه مردم پس نمیتونم..." برای مثال بچه رو حموم کنم، آشغال رو بیرون بذارم... غذا درست کنم! تو یه شوهری...

14-   عصبانی نمانید! اصلا معلوم هست چی بوده که تو رو اینقدر عصبانی کرده؟

15-   تقسیم کردن: تقسیم کردن کارهای خونه به این معنی نیست که آشغال هارو بیرون ببری و منتظر شنیدن ممنون باشی.

16-   از جایتان بلند شوید: فکر نکن اگه ظرف میشوری، لامپ رو عوض میکنی، دکمه کوچیک ماشین رختشویی رو میزنی یا زیرپوشت رو میذاری تو سبد رخت چرکا...لطف میکنی! اینا اسمش زندگیه و تو هم یه بازیکنی نه تماشاگر...

17-   وسایل رو خاموش کن: جالبه که وسایل برقی معمولن خودبخود خاموش نمیشن! مثل کلید های برق! تلویزیون، اجاق گاز! مردها اونارو روشن ، استفاده و به ندرت خاموش میکنن... حالا تو فکر میکنی چطوری خاموش میشن؟ جادو؟ یا زنت؟

18-   ظرف ها رو بشویید: چرا؟ آقای انشتین ، چون کثیفن!

19-   از کوری موقتی در منزل برحذر باشید: میگی "عزیزم بستنی کجاست؟" واقعا فکر میکنی کجاست؟ گمش کردی؟ آیا جای منطقی برای چیزی به اسم "بستنی" بلافاصله به ذهنت نمیرسه؟ یا شاید در پی یافتن راهی مارمولکانه برای گفتن این حرفی که "میتونی برام کمی بستنی بیاری؟"

20-   آروغ نزنید و بعد هر هر نخندید: فقط مردا و پسراشون فکر میکنن آروغ زدن خنده داره!

21-   حشرات رو بکشید: تجزیه و تحلیلش نکن، فقط انجامش بده!

22-   همه چیز احتیاج به درست کردن نداره: وقتی زنت مشکلی داره، برای حل اون الزاما به تو یاکس دیگه ای احتیاج نداره... به حرفاش گوش کن، اگه ازت خواست حرف بزن. هیچ چیزی رو درست نکن، چون چیزی خراب نشده!

23-   هیچ وقت درمورد سیاست بحث نکنید: چه فرقی میکنه؟ فکر میکنید سیاستمدارا راجع به شما بحث میکنن؟!

24-   بیشتر از اون وقت صرف پیرایش موهایتان نکنید! موهای تو چه وقت زیاد، چه کم صرفش کنی، یه جور به نظر میرسه. پس پول خودتو حروم نکن، بذار اون پولتو رو موهای خودش حروم کنه!

25-   آیا نامزد قبلی خودتو به خاطر داری؟ خیلی خب حالا فراموشش کن! ممکنه زنت یه لبخندی بزنه و وانمود کنه که علاقمنده، اما درواقع از اون منزجره! باور نمکنی؟ خیله خب اینطوری به موضوع نگاه میکنیم: زنت یه نامزد داشته، میخوای باهاش آشنا بشی؟ ببینی چه خوش تیپه و چقدر موفقه؟ کافیه؟ یا باز بگم؟

26-   حتی یه شوخی بیجا باز زنان دیگر نکنید!

27-   بخاطر داشته باشید که چرا عاشق شدید: هر از چند گاهی، وقتی از دستش ناراحت، عصبانی یا رنجیده میشی، چشماتو ببند و زنی رو که عاشقش شدی به خاطر بیار...اون تو اتاق بغیله...منتظرته!

28-   دست هم رو بگیرید: هیچ کس نباید بگه اینکارو بکنی، اینکار احساس خوبی به هر دوی شما میده!

29-   فی البداهه باشید: دست کم سه ماه یکبار، با  چیزهای کوچیک غافلگیرش کن. شام، گل، هدیه یا حتی یه کارت ناقابل...

30-   بوسه شب به خیر رو فراموش نکنید...

31-   عکس بگیرید...

32-   "ما" باشید نه "من"...

مدتیه که دارم فکر میکنم... به یه مطلب جدید... به یه پست تازه! ولی... ذهن آشفته و بیمارم... حتی یک لحظه آروم و قرار نداره...نمیتونم تمرکز کنم... نمیدونم چی میخوام..نمیدونم چم شده!

دارم بازی میکنم... زندگیم شده یه جومانجی بزرگ!! تاس رو میندازم... چند تا خونه میرم جلو! یه بلا نازل میشه...هراسون دوباره تاس میندازم... اونقدر که بازی اجازه میده... میرم جلو... یا حتی عقب... باز یه بلای دیگه یه شوک دیگه... یه کوفت دیگه!! کی تموم میشه؟ کی میتونه بگه من برنده ام یا بازنده؟! اصلا برنده بودن یعنی چی؟ کی میگه کی برنده  است و کی بازنده؟

وقتی برنده ای مرتکب اشتباه میشود،

میگوید: "اشتباه کردم"

وقتی بازنده ای مرتکب اشتباه میشود،

میگوید: "تقصیر من نبود"

برنده میگوید: "بیا برای مشکل راه حلی پیدا کنیم"

بازنده میگوید: "هیچ کس راه حلی را نمیداند"

برنده،

میداند به خاطر چه چیزی پیکار کند،

و بر سر چه چیزی توافق و سازش نماید.

بازنده،

آنجا نباید سازش میکند

و به خاطر چیزی که ارزش ندارد،

مبارزه میکند!

برنده،

گوش میدهد.

بازنده،

فقط منتظر رسیدن نوبت خود برای حرف زدن است.

برنده،

به افراد برتر از خود احترام میگذارد

و سعی میکند از آنان چیزی بیاموزد.

بازنده،

از افراد برتر از خود،

خشم و نفرت داشته، و در پی  یافتن نقاط ضعف آن هاست.

برنده،

میداند که اگر به مردم فرصت داده شود مهربان خواهند بود.

بازنده،

احساس میکند که اگر به مردم فرصت داده شود،

نامهربان خواهند بود!

برنده،

از اشتباهات خود درس میگیرد.

بازنده،

از ترس مرتکب شدن اشتباه

اقدام به هیچ کاری نمیکند.

برنده،

در عین حال که تعصبات خویش را میپذیرد،

تلاش میکند در هنگام قضاوت کردن

بر این تعصبات غلبه کند.

بازنده،

منکر وجود هرگونه تعصب در خود است

و بنابراین در سراسر عمر،

اسیر تعصبات خویش خواهد بود!

برنده،

ارزش های اخلاقی را،

به عنوان  تنها منبع قدرت حقیقی میشناسد.

بازنده،

چون در باطن برای ارزش های اخلاقی احترام اندکی قایل است،

بیش از ظرفیت خویش در جهت کسب منابع  قدرت بیرونی تلاش میکند.

برنده،

دیگران را نکوهش میکند ولی آنان را میبخشد.

بازنده،

چنان بزدل است که قادر به نکوهش دیگران نیست

و چنان حقیر است که قادر به بخشیدن دیگران هم ، نیست!

برنده،

هر امتیازی  را که بتواند بدهد، میدهد

جز اینکه اصول بنیادی خود رافدا کند.

بازنده،

به خاطر هراس از دادن امتیاز،

به لجاجت خود ادامه میدهد،

و اصول بنیادیش رفته رفته از بین میرود.

برنده،

تا دم مرگ

بیش از آنچه میگیرد، میدهد.

بازنده،

تا پای جان از این توهم دست برنمیدارد که،

پیروزی یعنی بیش از آنچه میدهی، بستانی...

پ.ن 1:

 برندگان و بازندگان نوشته سیدنی. جی . هریس رو بخونید! آدم موقع خوندنش تازه میفهمه که یه جاهایی برنده است و یه جاهایی هم بازنده!

پ.ن2:

گاهی حتی اگه بدونی که این کار یه بازنده است... اما دلت میخواد زمان متوقف بشه... دیگه بازی نکنی... فقط بشینی و تماشا کنی...چون حس مبارزه کردن هم از بین رفته...حس تاس انداختن... حس ادامه دادن... من بازی رو واگذار میکنم... (سه که رقمی نیست! هزار هیچ به نفع شما!) ... میشه تموم بشه!!

درست هنگامی وارد ایستگاه مترو شد که سوت بسته شدن درها به گوش رسید. بی درنگ خود را به داخل نزدیکترین واگن پرت کرد. در بسته شد و قطار با سرعت یکنواخت و آرام بخشی حرکت کرد. چشم گرداند تا جای خالی برای نشستن بیابد. همه صندلی ها پر بود، ولی... ناگهان نگاهش خیره بر یک نقطه ثابت ماند. زن جوانی در بین سایر مسافران، گوشه ای ایستاده بود. زیبایی افسون کننده ای نداشت. ولی چیزی در چهره اش بود که موجب می شد مرد جوان نتواند از نگاه کردن به او خودداری کند. چشمان درشت و زیبایش با حرکت مداوم و پروانه گون مژه ها به این سو و آن سو می چرخید و حتی برای لحظه ای هم متوجه حضور مردی که از آنسوی واگن با شیفتگی به او می نگریست نشده بود. مرد به چهره سایر مسافران نگاهی انداخت. نگاه های خسته و اخم آلود حسی را در او زنده کرد. حس کرد تمام جذابیت او در چشمانی است که می خندد و شاید لب هایی که می کوشد، خنده ای را پنهان سازد.  مسیر نگاه او را دنبال کرد. در تیررس نگاه او کودک 4-5 ساله ای کنار مادرش ایستاده بود و پشت به جمعیت و رو به شیشه های قطار داشت. زیر لب چیزهایی می گفت. مرد نمی شنید، ولی از حرکات سر و دست کودک حدس می زد که او مشغول بازی هیجان انگیزی با موجودات خیالیست. مادر کودک، هرازگاهی او را با تشر، به آرامش دعوت می کرد و کودک  تنها با شلیک چند گلوله از اسلحه خیالی اش به دشمن، بازی را از سر می گرفت و... زن جوان به او می خندید.

ناگهان سر چرخاند و مستقیم به چشمان مرد خیره شد. گویی سنگینی نگاه مرد او را جلب کرده بود. برای لحظه ای کمتر از چند ثانیه هر دو خیره به هم نگریستند،  زن جوان به سرعت صورتش را به طرف مخالف چرخاند. مرد مسخ شده، همچنان خیره به پشت سر زن مانده بود که زن جوان دوباره به مرد نگریست. از نگاهش نمی شد حدس زد که نگاه خیره مرد او را متعجب کرده است یا دستپاچه. این بار مکث بیشتری کرد. ولی پس از اینکه نگاهش را دزدید، دیگر به سوی مرد نگاه نکرد.

مرد برای مدتی که به نظرش قرنی رسید، منتظر ماند و سپس به روبرو نگاه کرد. به خاطر سیاهی و ظلمات حاکم بر تونل ها، می توانست تصویر خود را به خوبی در شیشه های قطار ببیند. علی رغم این که موهایش سفید شده بود، در چهره اش چین و چروکی دیده نمی شد. قدی بلند و هیکلی ورزیده داشت و از همان جا می توانست حدس بزند که زن جوان به زحمت به شانه های او می رسد. به چشمان خود نگاه کرد. چشمانش درشت و خمار بودند. فکر کرد تا چند سال پیش چقدر به آنها میبالید. حال آن چشمان نیمه باز، از پس عینک ته استکانی که به چشم داشت؛ حالتی خنگ و ابله گون به چهره اش بخشیده بود. با نا امیدی اندیشید: نه، هیچ جذابیتی ندارم.

و دوباره به زن جوان نگاه کرد. هرچه بیشتر به او می نگریست، تک تک اجزای صورتش را بیش تر مورد تحسین قرار می داد. دلش می خواست بهانه ای پیدا کند و حتی یک کلمه با او حرف بزند. حس میکرد، گرمای لبخند زن او را به سمت خود می کشد. اما صدای بلند گوی قطار که نام ایستگاه بعد را اعلام می کرد، او را از دل تخیلاتش بیرون کشید. باید قطار را ترک می کرد. دوباره به چشمان رقصان او نگریست. دلش می خواست همه چیز را تا ابد در حافظه اش ذخیره کند. با اندوه اندیشید، برای پی گیری بیش تر، خیلی مسن به نظر می رسد!

قطار ایستاد. مرد پیاده شد. برای آخرین بار به قطار و مسافران نگاه کرد و زن جوان را جویید. اما...  نگاهش با نگاه زنی گره خورد که از پشت عینکی ته استکانی با حسرت و شیفتگی او را می نگریست.

پ.ن: وقتی پست جدید میذارم... خصوصا اگه یه چیزی برای گفتن و شنیدن توش داشته باشم، به همه لینکام، به همه دوستام سر میزنم و بهشون خبر میدم که بیان بخونن و برام بنویسن. چون خودم خیلی خوشحال میشم که کسی آپ میکنه بهم خبر میده، ولی امروز یه بنده خدایی گفت متنفرم از اینا که میان تو وبلاگ آدم مینویسن: آپ کردم بهم سر بزن!یعنی تا این حد!!

حالا چیکار کنم؟ خودتون بگید...خبر بدم یا نه؟

التماس به خدا جرات است.

اگر بر آورده شود رحمت است، اگر برآورده نشود حکمت است.

التماس به خلق خدا، حماقت است.

اگر بر آورده شود منت است، اگر برآورده نشود ذلت است.

چه فایده داره راست گفتن وقتی کسی باورت نمیکنه!

چه فایده داره  خوب بودن وقتی میگن بدی!

چه فایده داره ... .

خدایا اگه شرم از نگاه تو نبود... .

خدایا اگه ترس از خشم تو نبود... .

خدایا اگه امید به لطفت نبود... .

حتما خودمو ...

خلاص!

پ. ن: نصیحت نمیخوام... حالم خوش نیست... خسته ام!