ما رو باش که فکر می کرديم ميشه عاشق بود و موند

مارو باش که فکر می کرديم می شه از عاشقی خوند

عمريه که چونه ی زياد و از کم می زنيم

چی می شد اگه دورنگی هم ديگه معنا نداشت

کاش می شد صداقت ورو تن هر آيينه دوخت

واسه راه همديگه خواسته نخواسته سد می شيم؟

هر کی با ما صادقه باهاش پر از کلک می شيم؟

وقتی دلتنگی بياد هيچکی نمی ياد بدادش

حرفای خوب واسه ما زخم زبون و تير می شه

کی سر کاره کی نيست؟اصلادنيا دست کيه؟"

!!!!! ما به مشکی دلخوشيم دورنگی ها رو بی خيال

می ترسم این اشعار هم آتش بگیرد

 

از بس که داغم تار هم آتش بگیرد

 

می ترسم از بس پر گناهم روزگارم

 

پیش از عذاب و نار هم آتش بگیرد

 

یکبار دیگر امتحان کن با نگاهت

 

شاید دلم این بار هم آتش بگیرد

 

نه دل برای سوختن درعشق اونیست

 

حتی اگر صد بار هم آتش بگیرد

                       

 

 

 

 

 

 

بنشین کنارم تا برایت آغاز کنم

دردی که وجودم را سیاه کرده است

 

 

آنچه نامش را عشق گذاشتم

 

 هوسی است زود گذر

 

 شهوتی است بی پایان

 

آنکه او را معشوق خواندم

 

 صیادی است بی رحم

 

 شکارچی است بی رحم

 

  

  من در این قصای خانه جهان محکومم

 

     

          تا پروانه ای باشم در حسرت نور شمع

 

 

 

          من در این زندان تنهایی اسیرم

 

 

اون لحظه ای که عطر تو می پیچه تو باغ تنم

اون لحظه ای که اسم تو ، تو سینه فریاد میزنم

اون لحظه رها شدن از حال و روز خویشتنم

با دیدنت زنده میشم وقتی که میری میشکنم

قلبی که با تو میزنه تو سینه داغونش نکن

چشمی که چشم براهته بیهوده گریونش نکن

اشکای دونه دونمو سیلاب بارونش نکن

این دل عاشق منو بی سر و سامونش نکن

تا وقتی قلب عاشقم بخاطر تو میزنه

چون مي روي ، نرم و اهسته برو!...

اي پرنده رها شده از قفس!...

اگر كه قصد سفر داري...گامت را ارام و اهسته بردار.

از  برم اگر كه ميروي...آرام تر بگذر.

آه!...كه نمي داني اين سفر روح خسته ام را چگونه

به دو نيم ميكند و انرا مي فرسايد....

چون مي روي...برو وليكن يكباره از برم مرو...

مگذار يكباره از پا درافتم...

چون مي روي، نرم و اهسته برو...

جدائيت بر دوش من همچون كوهي سنگين است.

شايد تا بحال مشايعت كننده نبوده اي تا بداني

كه فراق و  جدائي و وداع چه سان صعب و دشوار است...

وداعت توفاني سهمگين مي افريند...

اگر كه فرياد رعد و برق اين توفان را نمي بيني...

به باران هنگام طوفان نظاره كن...

آري!...باران اشك بي طاقتم را بنگر

كه چگونه فرو مي ريزند...

گر ميروي..برو..خدا بهمراهت...

ولي آهسته و آرام از كنارم بگذر...

بگذار اشك سرخ چشمانم گذرگاهت را

با مراسم و تشريفات خاص آن گونه كه شايسته توست،

چراغان كند.

تو ازادانه پرواز مي كني

اما بنگر كه من چگونه

هنوز در قفس دلتنگي تو اسير و زنداني هستم.

تو مي روي

اما نسيم، شميمي از ياد معطر تو برايم به ارمغان مي اورد.

برو...خدا بهمراهت...

اما ياد تو لحظه به لحظه به كوچه باغ خيالم سفر مي كند

و ياد دلنشين تو لحظه  لحظه در پريشاني خيال من خواهد پيچيد.

به انتظارت خواهم ماند ، تا ابد ، برای همیشه ......

گفتم نرو پر پر می شم ، گفتی می خوام رها باشم

گفتم آخه عاشق شدم ، گفتی می خوام تنها باشم

گفتم دلم ، گفتی بسوز ، گفتم يه عمری باز هنوز

گفتم پس عمرم چی می شه ، گفتی هدر شد شب و روز

گفتم آخه داغون ميشم ، گفتی به من خوش می گذره

گفتم بيا چشمام به تو ، گفتی آخه کی می خره؟

گفتم منو جنس می ديدی؟ ، گفتی آره بی قيمتی

گفتم يه روز کسی بودم ، با من نکن بی حرمتی

گفتم صدام می ميره باز ، گفتی به درد بسوز بساز

گفتم حالا که پير شدم ، گفتی که از تو سير شدم

گفتم تمنا می کنم ، گفتی می خوام خوردت کنم

گفتم بيا بشکن تنو ، گفتی فراموش کن منو

 آخه چه جور دلت اومد تنهام بزاری و بری

آخه مگه حرفی زدم زخم زبونی من زدم

آره همش بهونه بود مساله یار دیگه بود

دلت هوایی شده بود کارم از کار گذشته بود

برو با یارت عزیزمرها کن این تن منو

الهی صد ساله بشه عشق قشنگ عزیزم

اما یه قول بهم بده یارت رو تنها نذاری

که مثل من اسیر بشه زجر جدایی بکشه

منم یه قول بهت میدم یه روز فراموشت کنم

قلبمو سنگی بکنم عشقتو خاکستر کنم

اگه یه روز خواستی گلم کسی رو نفرینش کنی

بگو که مثل من بشه زجر جدایی بکشه

شوق بازآمدن سوی توام هست اما...

تلخی سرد كدورت در تو

پای پوینده ی راهم بسته

ابر خاكستری بی باران

راه بر مرغ نگاهم بسته

وای ، باران باران ؛

شیشه ی پنجره را باران شست

از دل من اما

چه كسی نقش تو را خواهد شست؟

 رفته ای اینك و هر سبزه و سنگ

در تمام در و دشت

سوگواران تو اند

در دلم آرزوی آمدنت می میرد

رفته ای اینك ، اما

آیا باز برمی گردی؟

 چه تمنای محالی دارم

من گمان می كردم

دوستی همچون سروی سرسبز

چارفصلش همه آراستگی ست

من چه می دانستم

هیبت باد زمستانی هست

من چه می دانستم سبزه می پژمرد از بی آبی

سبزه یخ می زند از سردی دی

من چه می دانستم

دل هر كس دل نیست

قلبها ز آهن و سنگ

قلبها بی خبر از عاطفه اند

و چه امید عظیمی به عبث انجامید

در میان من و تو فاصله هاست

گاه می اندیشم می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری

تو توانایی بخشش داری

دستهای تو توانایی آن را دارد

كه مرازندگانی بخشد

چشمهای تو به من می بخشد شور عشق و مستی

و تو چون مصرع شعری زیبا

سطر برجسته ای از زندگی من هستی

تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی

من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم

چه امید عبثی

من چه دارم كه تو را در خور؟ هیچ!

من چه دارم كه سزاوار تو؟ هیچ!

تو همه هستی من ، تو همه زندگی من هستی

تو چه داری؟ همه چیز

تو چه كم داری؟ هیچ

آرزو می کردم که تو خواننده شعرم باشی

راستی شعر مرا می خوانی؟

نه، دریغا،هرگز!

باورم نیست که خواننده ی شعرم باشی

کاشکی شعر مرا می خواندی

حرف را باید زد

درد را باید گفت

سخن از مهر من و جور تو نیست

سخن از متلاشی شدن دوستی است

و عبث بودن پندار سرور آور مهر آشنایی با شور؟

و جدایی با درد؟

و نشستن در بهت فراموشی یا غرق غرور؟

سینه ام آینه ای ست با غباری از غم

نه چه می گویم،

آه با تو اكنون چه فراموشیهاست...

* قلب من ، من هرگز تو را سرزنش و محکوم نخواهم کرد . هرگز از آنچه مي گويي احساس شرم نخواهم کرد . مي دانم که تو فرزند محبوب خدا هستي و او تو را در پناه پرتو عشق و جلال خويش مي گيرد

* قلب من ، من به تو ايمان دارم . من طرفدار تو هستم . همواره برايت دعا مي کنم . دعا مي کنم که به کمک و حمايتي که احتياج داري ، برسي

* قلب من ، من به تو ايمان دارم . معتقدم که تو عشقت را با هر کس که به آن نياز داشته باشد يا شايسته اش باشد قسمت خواهي کرد . معتقدم که راه من راه توست و ما همراه هم به سوي خدا گام بر مي داريم

* از تو مي خواهم به من اعتماد کني . بدان که به تو عشق مي ورزم و مي کوشم که تمام آزاديي را که براي شادمانه تپيدن در سينه ام به آن نياز داري ، به تو بدهم

* هر کاري لازم باشد انجام مي دهم تا هرگز از حضور من در گرداگردت احساس دلتنگي نکني

 صدای قشنگی خواند اما مرد نشنید . پس مرد دوباره فریاد زد : با من حرف

 بزن و برقی از آسمان جهید و صدای رعد در اسمان طنین انداز شد اما مرد

 باز هم نشنید .

مرد نگاهی به اطراف انداخت و گفت : ای خالق توانا معجزه ای به من نشان

 بده . و کودکی متولد شد و زندگی تازه ای آغاز شد اما مرد متوجه نشد

و رو به آسمان کرد و گفت :پروردگارا لااقل بگذار تو را ببینم . و ستاره ای در

 آسمان درخشید و مرد باز هم متوجه نشد .

پس با ناامیدی ناله آغاز کرد : خدایا مرا به شکلی لمس کن ٬ و بگذا

ر حضورت را در اینجا احساس کنم . آنگاه خداوند بلند مرتبه دست خود را ا

ز آسمان بر روی زمین دراز کرد و مرد را لمس کرد ٬ اما مرد با حرکت دست

 پروانه ها را دور کرد و قدم زنان

رفت ...

زندگی هم زشت هم زیباست
گر که زشتی آفریدی
زشتی اش در قعر شب پیداست
گر که زیبایی
یقین
می ماند و خود
نقش بی همتاست
پس تویی نقش آفرین
نقاشی ات یکتاست
می کشی نقش پری تا آورد
از آسمان رازی
کز آن روشن شود دنیا
می کشی دیوی که باشد بی سرو بی پا
می وزد توفنده بادی
غرد و ویران کند هر جا
بازوانت پر توان
خود می کنی تقدیر خود
یا زشت یا زیبا
پس تویی نقش آفرین نقاش بی همتا

بی تو به چه کسی می توان دل بست که دلواپس بود اما دلواپسی نداشت

تو را دوست دارم

 تو را به جای همه آنانی که نشناخته ام

چشم من گم شد و تو پنجره ها  نیومدی

گفته بودم : واسه خاطر خدا.............نیومدی!

یکی گفت شبای مهتاب بشینم دعا کنم

بالا رفت دستای من واسه دعا.................نیومدی!

واسه تو نوشته بوذم که دلم دیوونته

تو گذاشتی به حساب یه خطا..................... نیومدی!

یکی گفت  برو واسه کبوترا دونه بریز

دلمو ریختم واسه کبوترا..............................نیومدی!

سبزی زندگیمو بستم به غوغای ضریح

امانت دادم اونو دست رضا(ع) .................................نیومدی!

نذرمو نوشتمش رو گلا ،  تا یادم نره

نذرا رو یکی یکی کردم ادا................................... نیومدی!

گفته بودن بیا از عشق تو دیوونه شده

لااقل برای خاطر شفا ...............................نیومدی!

اینجا من هستم و سکوتی محض

سکوتی شکسته و در هم بخاطر هر روز ندیدن تو

اینجا من هستم  ِ تهی از زندگی و روزمره گی

خالی تر از همیشه ِ با کلافی در هم و پیچ در پیچ

معنی سکوت را با چشمانم برایت بارها فرستاده ام

اینجا من هستم   و سازی مبهم

اینجا من مانده ام تنها در پس اندوه صدای کهنه سازم

من هستم و گلی پر پر شده از عشقی کور

من هستم و یکرنگی شکسته ام

اینجا در شهری دور من مانده ام و انتظار هر لحظه که میایی

 در شهری خاک گرفته و غروبی دلتنگ

که سینه ام را هر آن میدردد

اینجا من مانده ام و سرمایی که استخوانم را داغان کرده است

من هستم سیمای شکسته تر از همیشه

اینجا من هستم و خیال همیشگی چشمان مشکی ات ....................

به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد

                                                       عجب از محبت من که در او اثر ندارد

غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد

                                                   دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد

در مشرق عشق دشت خورشيد تويي

در باغ نگاه ياس اميد تـويـي

در بين هزار پونه آنكس كه مرا

چون روح نسيم زود فهميد تويي

اکنون در کنارم نیستی و بر تمام وجودم نیلوفر تنهایی پیچیده است

غم نبودنت در قالب اشک نمایان می شود که از دلم سرچشمه می گیرد و راهی به چشمانم دارد

می ترسم بی تو با هر قطره اشکی که می ریزم , عشقت در دلم کمرنگ تر شود

می ترسم این اشک ها , عشقت را ذره ذره بشویند و با خود به سوی عدم ببرند

اما این عشق ماندنیست...

مرگ عشق را در دلم احساس می کنم

آیا عشق هم فنا می شود ؟؟؟

ندای درونم رو به خاموشی است...!!!

ندایی که هر لحظه صدایت می کند...

بیا و مگذار مرگ عشق مقدسمان را نظاره گر باشیم!

بیا تا قلب مجنون ترین فرهاد را تقدیمت کنم

                        بیا که این عشق عاشقانه عشقت را می طلبد   

من قلب خود را به تو تقدیم می کنم هدیه ای از این گرانبها تر سراغ ندارم

برخی می گویند در برابر معشوق باید جان سپرد ولی به عقیده ی من

جان چه ارزشی دارد جانی که دل در آن نباشد

تقدیمش به معشوق ارزش مشتی خاک را دارد

دلی که با جان تقدیم گردد هدیه گرانبهایی است

اما من دل خونین خود را با اشک چشم به پیشگاهت تقدیم نموده ام

حال تو به این هدیه ناچیز من اهمیت نمی دهی

تقصیر با من نیست من بهتر از این هدیه ای ندارم

من هستمو یک دل خونین و دو چشم اشکبار

که آنها را هم به تو تقدیم کرده ام…

به سراغ من اگر مي آييد

 نرم و آهسته بياييد

مبادا كه ترك بردارد

 چيني نازك تنهايي من

آخرين ديدار است!
من نگاهم پر اشك
و زبانم بسته
بسته از شكوه تكراري عشق
او باز هم مي‌خندد
خنده‌اش شيرين است
با تلنگر، به بيان پيشين
باز هم مي‌پرسد!
گوئيا باورش نيست كه من
منٍ افسرده و تنها ديگر
ديگر از كوچه تنهايي او
به ملاقات دلش باز نخواهم آمد
بازهم مي‌پرسد:
من، تو را فردا
به چه ساعت
و كجا
بازهم خواهم ديد؟
بازهم مي‌پرسد!
و جوابش تنها ديده گريان من است...
ته آن كوچه پير
زير گيسوي بلند آن بيد
باز هم مي‌آيي؟
دستم از گرمي دستش تبدار
مي‌فشارد محكم
با بيان قاطع
ولي اينبار به لحني ديگر
من تو را خواهم ديد
دل قوي دار
قوي
قوي چون يك مرد

پلان اول:
زن:تو مرا دوست نداري؟
مرد:مگه  مرض دارم که ازصبح تا بوق سگ ميرم سره کار اگه تو نبودي اين همه هزينه نداشتم
زن:اگه راست ميگي پس چرا نميريم رستوران
مرد:خوب زنگ بزن رستوران برات غذا بيارن من حوصله ندارم برم بيرون غذا بخورم
زن:اگه منو دوست داري. چرا نميريم سينما؟
مرد:اين حرفها را به کسي نزني  خنده اش ميگيرد.اين همه فيلم و سي دي تو خيابون ريخته
زن:ديدي گفتم مرا دوست نداري

در اينجا صداي قهر کردن ومشاجره مي ايد. اما از انجا که نوشتن ديالوگها ممکن است بد اموزي داشته باشد از نوشتن معذوريم

پلان دوم
مرد:تو مرا دوست نداري
زن:پس اين همه غذا درست ميکنم لباس ميشورم خونه جارو ميکنم ماله عمه ام است؟
مرد:بيخودي سر من منت نگذار غذا ها که ماله رستوران سر کوچه است  شستن لباس ها هم کار لباسشويي است تميز بودن خانه هم به مدد پول بنده ودستان زحمتکش اقدس خانم است.
زن: خيال کردي ابجي خودت تو خونه دست به سياه سفيد ميزنه؟
مرد:به ابجيه من چي کار داري؟تو مرا دوست نداري.
زن:پس از صبح تا شب ونگ وونگ بچه ات رو تحمل ميکنم چيست؟
مرد:منظورت مربي مهده کودکه؟
زن:مثل اينکه من پا به پاي شما دارم تو اداره کار ميکنما.
مرد:ما که تا حالا حاصل دست رنج شما رو نديديم.

دوباره صداي قهر

پلان سوم:
توصيه:
براي اثبات دوست داشتن اين همه دنگ و فنگ؟
اقاي محترم لازم نيست اين همه منت سر خانمتان بزاريد.
خانمها هم همينطور. 
 يکي از راه هاي ابراز دوست داشتن بدون هيچ مناسبتي به او که دوستش داريد بگيد دوستت دارم
به همين راحتي

قابل توجه بعضي هااااااااااااااااااااااااااااااااااا

 شباهت  پسرخوب با دایناسور: نسل هر دو منقرض شده! شباهت دختر خوب با پري دريايي : هردو از اول افسانه بوده اند

 
هميشه بايد عکس دوست پسرتو رو توي کيف پولت بذاري،هر وقت دچار مشکل بزرگي شدي، بهش نگاه کني. اون وقت احساس مي کني هيچ کدوم از مشکلاتت به اندازه اين يه دونه مشکلت نيست.

   
 (مرد براي عاشق شدن به چندين قرن نياز دارد و براي فراموشي به يك دقيقه.........ولي ...زن براي عاشق شدن به يک دقيقه نياز دارد و براي فراموش کردن به چندين قرن

انقدر که این خانمها با معرفتن      یاد بگیرن بعضی ها)

الو ... الو... سلام

کسي اونجا نيست ؟؟؟؟؟

مگه اونجا خونه ي خدا نيست؟

پس چرا کسي جواب نميده؟

يهو يه صداي مهربون! ..مثل اينکه صداي يه فرشتس .بله با کي کار داري کوچولو؟

خدا هست؟ باهاش قرار داشتم.. قول داده امشب جوابمو بده.

بگو من ميشنوم .کودک متعجب پرسيد: مگه تو خدايي ؟من با خدا کار دارم ...

هر چي ميخواي به من بگو قول ميدم به خدا بگم .

صداي بغض آلودش آهسته گفت يعني خدام منو دوست نداره؟؟؟؟

فرشته ساکت بود .بعد از مکثي نه چندان طولاني:نه خدا خيلي دوستت داره.مگه کسي ميتونه تو رو دوست نداشته باشه؟

بلور اشکي که در چشمانش حلقه زده بود با فشار بغض شکست وبر روي گونه اش غلطيد وباهمان بغض گفت :اصلا اگه نگي خدا

باهام حرف بزنه گريه ميکنما...

بعد از چند لحظه هياهوي سکوت ؛

بگو زيبا بگو .هر آنچه را که بر دل کوچکت سنگيني ميکند بگو..ديگر بغض امانش را بريده بود بلند بلند گريه کرد وگفت:خدا جون خداي مهربون،خداي قشنگم ميخواستم بهت بگم تو رو خدا نذار بزرگ شم تو رو خدا...چرا ؟اين مخالف تقديره .چرا دوست نداري بزرگ بشي؟آخه خدا من خيلي تو رو دوست دارم قد مامانم ،ده تا دوستت دارم .اگه بزرگ شم نکنه مثل بقيه فراموشت کنم؟

نکنه يادم بره که يه روزي بهت زنگ زدم ؟نکنه يادم بره هر شب باهات قرار داشتم؟مثل بقيه که بزرگ شدن و حرف منو نمي فهمن.

مثل بقيه که بزرگن و فکر ميکنن من الکي ميگم با تو دوستم .مگه ما باهم دوست نيستيم؟پس چرا کسي حرفمو باور نميکنه ؟خدا چرا بزرگا حرفاشون سخت سخته؟مگه اينطوري نمي شه باهات حرف زد...

خدا پس از تمام شدن گريه هاي کودک:آدم ،محبوب ترين مخلوق من.. چه زود خاطراتش رو به ازاي بزرگ شدن فراموش ميکنه...کاش همه مثل تو به جاي خواسته هاي عجيب من رو از خودم طلب ميکردند تا تمام دنيا در دستشان جا ميگرفت.

کاش همه مثل تو مرا براي خودم ونه براي خودخواهي شان ميخواستند .دنيا براي تو کوچک است ...

بيا تا براي هميشه کوچک بماني وهرگز بزرگ نشوي...

کودک کنار گوشي تلفن،درحالي که لبخندبرلب داشت در آغوش خدا به خواب فرو رفت.....

ازتنگنای محبس تاریکی

                از مـنجلاب تیره این دنیا

بانـگ پرااز نیاز مرا بشو

               آه، ای خدای قادر بی همتا

 یکدم ز گرد پیکر من بشکاف

                بشکاف این حجاب سیاهی را

شاید درون سینه من بینی 

 این مایه گـناه و تباهـی را

دل نیست این دلی که بمن دادی

 در خون تپیده آه، رهایش کن

  یا خالی از هوی وهوس دارش

یا پای بند مهـرو و فایش کن

تنها توآگهی و تو می دانی

اسرار آن خطای نخستین را

تنها تو قادری که ببخشایی

بر روح من صفای نخستین را

آه، ای خداچگونه ترا گویم

کز جسم خویش خسته و بیزارم

هر شب بر آستان جلال تو

گویـی امـید جسـم دگر دارم

از دیدگان روشن من بستان

شوق به سوی غیر دویدن را

لطفی کن ای خدا بیاموزش

از برق چشـم غیر رمیدن را

عشقی بمن بده که مرا سازد

 همچون فرشتگان بهشت تو

یاری بمن بده که در او بینم

یک گوشه از صفای سرشت تو

یکشب زلوح خاطر من بزدای

تصویر عشق ونقش فریبش را

خواهم به انتقام جفا کاری

 در عشق تازه فتح رقیبش را

اه ای خدای که دست توانایت

بنیاد نهاد عالـم هستی را

بنمای روی واز دل من بستان

شوق گناه و نقش پرستی را

راضی مشو که بنده ناچیزی

عاصی شود به غیر تو روی آرد

راضی مشو که سیل سرشکش را

در پای جـام باده فـرو بارد

از تنگنای محبس تاریکی

از منـجلاب تیره این دنـیا

بانگ پر از نیاز مرا بشنو

آه، ای خدای قادر بی همتا

اگر حلقه عشق از طلاست ، حلقه دوست از وفاست .. . . بي وفا يادي هم از ما بکن

زندگی را دوست دارم 

               نه در قفس

                       عشق را دوست دارم 

                                       نه در هوس

                                          تو را دوست دارم

                                                    تا آخرین  نفس .!!      

    

   می خواست بره که پسر دستشو گرفت و اشکاشو پاک کرد و گفت : 

   اگه دوستم نداری اشکال نداره مهم اینه که من دوستت دارم و طاقت

   دیدن اشکاتو ندارم  دختر سرشو پایین انداخت و گفت : میدونی چیه ؟

   من دوستت ندارم ! من ... من بدجوری عاشقت شدم .

   پسردستای دخترو رها کرد و باقیافه ای غمگین از دختر جدا شد .

   دختر فریاد زد : مگه دوستم نداری ؟؟ چرا داری میری ؟

   پسر جواب داد : چون دوستت دارم می خوام تنهات بذارم

   دخترگفت : فکر کنم شنیده باشی که می گن عاشقی که تنها باشه     

   توی دنیا نمی مونه !!! تو که دوست نداری من بمیرم هان ؟؟؟

   پسرگفت : آنقدر دوستت دارم که نمی خوام به خاطرمن مرتکب گناه بشی !

   چون میگن عشق یه جورگناهه . دختر : اماعشقم پا که !

   پسر  فریاد  زد : عشق  پاک  دیگه  هیچ  جای  دنیا  پیدا  نمیشه  و

   دختر و  برای  همیشه  تنها  گذاشت .

حتي به خودت هم دل مبند  . مي رسد روزي كه حتي نگاهت را نمي شناسي

دوستت دارم

مي دوني چرا تا حالا بهت نگفتم دوست دارم ؟ چون مي ترسم مي ترسم اگه بدوني كه چقدر دوستت دارم از شدت خوشحالي جون بدي و ديگه مال من نشي

ماه زندگي

همه آدم ها شب رو اميد ديدن روز دوست دارند اما من  شب  رو به اميد ديدن تو دوست دارم آخه تو شب ها تو آسمون مي درخشي مي دوني چرا؟ چون تو ماه زندگي مني و اونقدر قشنگي كه خدا دلش نمياد فقط براي من بتابي به خاطر همين توي شب هاي سياه تو مي شي ماه تموم آدم ها

آبي

آبي ترين آب ها در آبي بودن دلي چون آي عشق من رنگ آبي به خود مي گيرد و آبي آسماني را به رخ تمام رنگ هاي دنيا ميكشد آبي باشيد آسماني بمانيد

زيباترين

وقتي گريه مي كني رنگ صورتت پاك مي شود اشك هاي تلخ زيبايي ات را به تاراج مي برند وقتي مي خندي اما انگار رنگين كمان را بر رخت نقاشي كرده اند بخند كه زيباتريني

اشتباه

به تو تكيه كردم غافل از اينكه تو خودت متكي به بادي

مثل اشك

وقتي سرت رو مي ذاشتي رو شونه هام اشك مي ريختي عاشق اشك هات مي شدم ولي هيچ وقت فكر نمي كردم كه مثل اشك هات يه روزي از چشم هات مي افتم

رفتي

خنديد خنديدم گريه كردي گريه كردم شاد بودي شاد بودم  غمگين شدي غمگين شدم رفتي .... من؟....ماندم

بالاخره

شك نكن ما به هم مي رسيم شايد اينجا نه ... ولي......شايد.....اما....اگر....حتي....حتما....بالاخره....به هم مي رسيم

هر کس به طریقی دل ما می شکند بیگانه جدا دوست جدا می شکند بیگانه اگر می شکند حرفی نیست از دوست بپرسید که چرا می شکند

نمیدانم زندگی چیست؟؟ اگر زندگی شکستن سکوت است سالهاست که من سکوت را شکسته ام۰ اگر زندگی خروش جویبار است سالهاست که من در چشمه ی جوشان زندگی جوشیده ام اما این نکته را فراموش نمی کنم که زندگی بی وفاست زندگی به من آموخت که چگونه اشک بریزم اما اشکانم به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم

 شايد آن روز كه سهراب نوشت :

تا شقايق هست زندگي بايد كرد  

 خبري از دل پر درد گل ياس نداشت  

 بايد اينجور نوشت : 

 هر گلي هم باشي چه شقايق چه گل پيچك و ياس زندگي اجبارست !

دادگاه عشق : قسمم قلبم بود .

وکیلم دلم و حضار جمعی از عاشقان و

دلسوختگان قاضی نامم را بلند خواند

 و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد

و من محکوم شدم به تنهایی و مرگ ...

کنار چوبه ی دار از من

خواستند آخرین خواسته ام را بگویم و من گفتم به تو بگویند :

    دوستت دارم ...

  قلبم می گفت :

دوستش بدار

 پاهایم می گفت : 

به طرفش برو 

 دستهایم میگفت : 

در آغوشش بگیر 

 اما قلبم می گفت :

 غرورت را از دست مده !

تو را با دیگری دیدم که گرم گفتگو بودی

با او آهسته می رفتی سرا پا محو او بودی

صدایت کردم و بر من چو بیگانه نگه کردی

شکستی عهد دیرین را گنه کردی گنه کردی

گناهت را نمی بخشم گناهت را نمی بخشم

من از این پس به همه عشق جهان می خندم

به هوس بازی این بی خبران می خندم

من از آن روزی که دلدارم رفت

به غم و شادی این بیخبران می خندم

خداحافظ برای تو رهایی داشت

                                      برای من غم تلخ جدایی داشت

حالا من يه گوشه تنهام با يه عكس يادگاري
رفتي بي وفا و گفتي كه  منو دوسم نداري
حالا باز دوباره بارون مي خوره رو تن  شيشه
اخه چي كم شده از تو كه مي ري واسه هميشه
عزيزم دنيا كوچيكه تو بگو اخه كجايي
ياد تو مي افتم هر وقت
هي مي گم جاي تو خالي
هي ميگم جاي تو خالي
تو شباي پر ستاره
دل من هواتو داره
ياد من مي مونه نيستي
بودنت خواب و خياله
روي بام خاطراتت من كبوتر شدم اما
با يه سنگ نفرت تو پريدم از بوم دنيا
حالا بعد رفتن تو من يه گوشه اي نشستم
هي مي گم كجايي اخر اخه من دل به كي بستم
ديگه خسته ام از اين عشق خيالي
هي ميگم جاي تو خالي
هي ميگم جاي تو خالي

قلبی که عاشق است

حرفی که صادق است

شعری که بی بهاست

شرمی که اشناست

دارایی من است

ارزانی تو باد

قلبی که عاشق است

حرفی که صادق است

شعری که بی بهاست

شرمی که اشناست

دارایی من است

ارزانی تو باد

اگر دنياي ما دنياي سنگ است بدان سنگيني سنگ هم قشنگ است اگر

دنياي ما دنياي درد است بدان عاشق شدن از بهر رنج است اگر عاشق

شدن پس يک گناه است دل عاشق شکستن صد گناه است

یارم گذشت بی غم و یاورم گذاشت

            ای غم تو یاورم باش اگر یاورم گذشت                           

به ملت میگیم بابا ملت ...من نمیتونم از جام بلند بشم.

..تورو خدا دستمو

 بگیر  کمک کن از روی زمین بلند بشیم....

میگن...میدونی چیه..

.آخه ما تورو خیلی دوست داریم..(بد بختی راستم میگن)

 ولی از اونجایی که خیلی دوستت داریم ...

طاقت دیدن این وضع تورو نداریم.

..نمیتونیم ببینیم تویی که تا دیروز بچه شیطونه محلتون بودی

و صدای خنده هات تا هفتا آسمون اونور تر میرفت به این روز افتادی...

میگم خوب باشه...من خودم به هر بد بختی هست از روی زمین بلند

میشم...ولی خدایی دستمو بگیر بتونم این چنتا قدم مونده رو هم

بردارم...میگن بابا چرا نمیفهمی...ما نمیتونیم این وضع تورو ببینیم.

..آخه دوستت داریم

...والا به خدا آدم میمونه چی به این بنده های خوب خدا بگه..

بابا تورو خدا...نزارین این جوری له بشم...مرگ که دست خداست.

..ولی آخه چرا شما میخواین ....

برترين كلمه، " الله " است.

قلب تو رو به چی تشبیه کنم ؟ به نظرت جایی به این زیبایی وجود داره ؟ به نظرم میشه گفت خونه ی مادربزرگه !!  چرا ؟ چون ارامش داری .. چون وقتی می دونی که اسمت تو قلبش دیگه هیچی کم نداری !

اره انقدر زیباست که نمیشه به هیچی تشبیه کنم .. همه ی دنیا رو بهم بدن . همه ی خوبی ها همه ثروت دنیا رو هم بهم بدن با یک تار موی قشنگت عوض نمی کنم ! 

قلب تو =====>  عشق  +  صداقت + معرفت  =  عاشق !!!!  

                                    +

من ======> عشق  +  صداقت + معرفت  =  عاشق !!!!  

                                    =

۲ نفر به معنای عشق ~ ۲ نفر عاشق ~ ۲ نفر به معنای ۱ نفر      

عشق يعني خاطرات بي غبار دفتري از شعر و از عطر بهار

 عشق يعني يك تمنا , يك نياز زمزمه از عاشقي با سوز و ساز

 عشق يعني چشم خيس مست او زير باران دست تو در دست او

عشق يعني مهتاب از يك نگاه غرق در گلبوسه تا وقت پگاه

عشق يعني عطر خجلت..شور عشق گرمي دست تو در آغوش عشق

 عشق يعني "بي تو هرگز ...پس بمان " تا سحر از عاشقي با او بخوان

عشق يعني هر چه داري نيم كن از برايش قلب خود تقديم كن

نمیدونم که چرا  اینارو  مینویسم  ولی  مینویسم..............

فقط برای ۱ نفر ...

فقط برای یک نقر زندگی کردن ...

زندگی و شادی رو با یک نفر تقصیم کن ...

شاد بودن دلیلش تویی و تو هستی خوب ما شادیم ...

عشق تو زندگی باعث شادی و ارامش میشه ...

همه چیزتو با یه نفر تقصیم کن و عاشق همون یک نفر باش ...

با جرات برای اون یک نفر بمیر !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ...

 

من همون تنهاترينم که دلم رو به عشق تو سپردم

تو همون اميد بودنی که به اميد تو هنوز نمردم

من همون خيلی ديوونم که هميشه عاشقت ميمونم

تو همون معشوق نابی که روز و شب اسمتو ميخونم

من همون خسته ترينم که ديگه طاقت دوريتو ندارم

تو همونی که آرزومه دست تو دست گرم تو بذارم

من همون دريای دردم که ميخوام دورت بگردم

تو همونی که اگه بخندی منم با خنده هات ميخندم

من همون عاشق ترينم که اگه بخوای واست ميميرم 

تو همون فرشته نجاتی که يه روز ميای و نميذاری من بميرم

من همون بدون ماهم که حتی ستاره هم ندارم

تو همون ماه و ستارم که با تو ديگه هيچی کم ندارم

در کتاب خواندم سیگار بد است دیگر سیگار نکشیدم .

 در کتاب خواندم مشروب بد است دیگر مشروب نخوردم .

 در کتاب خواندم عشق بد است دیگر کتاب نخواندم !!!

هيچ کس ويرانيم را حس نکرد ... 

 وسعت تنهائيم را حس نکرد ...

در ميان خنده هاي تلخ من ...

گريه پنهانيم را حس نکرد ...

در هجوم لحظه هاي بي کسي ...

درد بي کس ماندنم را حس نکرد ...

آن که با آغاز من مايوس بود ...

لحظه پايانيم را حس نکرد .

( بازم دلم گرفته...

می خوام گریه کنم .

می ترسم از دستت بدم .

اگه از دستت بدم می میرم .

و...)

این ها حرفایی بود که حدود ۲ هفته پیش بهش می گفتم و گریه می کردم.

و ...

و از دستش دادم .

و ...

و نمردم .

اون الان داره با کسی که دوستش داره زندگی می کنه و من ...

من دارم با خاطراتش .

اون تو زندگیش خوشه و من ...

من هر روز آرزوی مرگ می کنم .

آخرین حرفایی که بهش زدم این شعر بود .

فقط همین :

آخه چه جور دلت اومد , تنهام بذاری و بری

آخه مگه حرفی زدم , زخم زبونی من زدم

آره همش بهونه بود , مساله یار دیگه بود

دلت هوایی شده بود , کارم از کار گذشته بود.

برو با یارت عزیزم , رها کن این تن من رو

الهی صد ساله بشه , عشق قشنگت عزیزم

اما یه قول بهم بده , یارت رو تنها نذاری

که مثل من اسیر بشه , آواره از خونه بشه

منم یه قول بهت می دم , یه روز فراموشت کنم

قلبم رو سنگیش بکنم , عشقت رو خاکستر کنم

اگه یه روز خواستی گلم , کسی رو نفرینش کنی

بگو که مثل من بشه , زجر جدایی بکشه

آدم عاشق به عشق از دست رفتش این رو می گه ...

می گه خوشبخت شه

خوشبخت...

و خود عاشق ...

و عاشق همیشه تنهاست ...

مثل من .

کاشکي که مانيتورت بودم، هميشه رخ به رخت بودم ...

کاشکي که كيبردت بودم، هميشه لمسم ميکردي ...

کاشکي که ويست بودم، هميشه روي لبت بودم ...

کاشکي که موست بودم، هميشه تويه مشتت بودم ...

کاشکي که پسوردت بودم، هميشه توي فکرت بودم ...

کاشکي که کامپيوترت بودم، هميشه عاشقم بودي ...

- دچار يعني عاشق.

- و فكر كن كه چه تنهاست

اگر ماهي كوچك ، دچار آبي درياي بيكران باشد.

- چه فكر نازك غمناكي !

- و غم تبسم پوشيده نگاه گياه است.

و غم اشاره محوي به رد وحدت اشياست.

- خوشا به حال گياهان كه عاشق نورند

و دست منبسط نور روي شانه آنهاست.

- نه ، وصل ممكن نيست ،

هميشه فاصله اي هست .

اگر چه منحني آب بالش خوبي است.

براي خواب دل آويز و ترد نيلوفر،

هميشه فاصله اي هست.

دچار بايد بود

و گرنه زمزمه حيات ميان دو حرف

حرام خواهد شد.

و عشق

سفر به روشني اهتراز خلوت اشياست.

و عشق

صداي فاصله هاست.

صداي فاصله هايي كه

- غرق ابهامند

- نه ،

صداي فاصله هايي كه مثل نقره تميزند

و با شنيدن يك هيچ مي شوند كدر.

هميشه عاشق تنهاست.