سلام... این مطلب از وبلاگ تیتیش بر داشتم قدیمیه ولی قشنگه...

خواستم چیزی گذاشته باشم ....بخونیدش بد نیست....

(اشکهای مادر)

يك پسر كوچك از مادرش پرسيد: چرا گريه مي كني
مادرش به او گفت : زيرا من يك زن هستم .پسر بچه گفت: من نمي فهمم
مادرش او را در آغوش گرفت و گفت : تو هيچگاه نخواهي فهميد
بعدها پسر كوچك از پدرش پرسيد : چرا مادر بي دليل گريه مي كند
پدرش تنها توانست به او بگويد : تمام زن ها براي هيچ چيز گريه مي كنند
پسر كوچك بزرگ شد و به يك مرد تبديل گشت ولي هنوز نمي دانست چرا زن ها بي دليل گريه مي كنند
بالاخره سوالش را براي خداوند مطرح كرد و مطمئن بود كه خدا جواب را مي داند .او از خدا پرسيد : خدايا چرا زن ها به آساني گريه مي كنند؟
خدا گفت زماني كه زن را خلق كردم مي خواستم كه او موجود به خصوصي باشد بنابراين شانه هاي او راآن قدر قوي آفريدم تا بار همه دنيا را به دوش بكشد. و همچنين شانه هايش آن قدر نرم باشد كه به بقيه آرامش بدهد
من به او يك نيروي دورني قوي دادم تا توانايي تحمل زايمان بچه هايش راداشته باشد ووقتي آن ها بزرگ شدند توانايي تحمل بي اعتنايي آن ها را نيز داشته باشد
به او توانايي دادم كه در جايي كه همه از جلو رفتن نااميد شده اند او تسليم نشود و همچنان پيش برود . به او توانايي نگهداري از خانواده اش را دادم حتي زماني كه مريض يا پير شده است بدون اين كه شكايتي بكند
به او عشقي داده ام كه در هر شرايطي بچه هايش را عاشقانه دوست داشته باشد حتي اگر آن ها به او آسيبي برسانند. به او توانايي دادم كه شوهرش را دوست داشته باشد و از تقصيرات او بگذرد و هميشه تلاش كند تا جايي در قلب شوهرش داشته باشد.به او اين شعور را دادم كه درك كند يك شوهر خوب هرگز به همسرش آسيب نمي رساند اما گاهي اوقات توانايي همسر ش را آزمايش مي كند وبه او اين توانايي را دادم كه تمامي اين مشكلات را حل كرده و با وفاداري كامل در كنار شوهرش با قي بماند
و در آخر به او اشك هايي دادم كه بريزد .اين اشك ها فقط مال اوست و تنها براي استفاده اوست در هر زماني كه به آن ها نياز داشته باشد. او به هيچ دليلي نياز ندارد تا توضيح دهد چرا اشك مي ريزد
خدا گفت : زيبايي يك زن در چشمانش نهفته است

بای بای

سلام....

خوبه تو این وبلاگ به کسی وابسته نشدم

 آخه دارم می میرم           میرم بمیرم

اگه وابسته میشدم نمیتونستم ولتون کنم برم

حالا که کسی نه نظر میده  نه میخونه این وبلاگو...

البته شاید کسی بیاد بخونه ولی خیلی کم نظر میدن

عیبی نداره خدا بزرگه...

 من دارم اینده ی این وب رو میبینم       

منتظر میمونم تاروزی که این وبلاگ پر بیننده ترین باشه

فعلا بای بای

 این منم...   

@@@.....................@@@@...........@@@.................@@......@@@@@@@@@..... @@@.................@@........@@.........@@@..............@@.......@@@................@..... @@@................@@..........@@..........@@@...........@@........@@@..........@........... @@@...............@@............@@...........@@@........@@.........@@@@@@@........... @@@...............@@............@@.............@@@.....@@..........@@@@@@@........... @@@..........@...@@..........@@...............@@@...@@...........@@@..........@........... @@@@@@@....@@........@@.................@@@.@@............@@@................@..... @@@@@@@......@@@@@......................@@@@..............@@@@@@@@@

دوستت دارم کمتر از خدا و بیشتر از خودم چون به خدا ایمان دارم و به تو احتیا

دستانم تشنه ی دستان توست شانه هایت تکیه گاه خستگی هایم با تو می مانم بی آنکه دغدغه های فردا داشته باشم زیرا می دانم فردا بیش از امروز دوستت خواهم داشت

می دانم روزی با تن خسته و خیس ، سوار بر قطرات درشت باران بر ناوادنهای چشمم فرود می آیی در میان انبوه مژگانم میزبان خواهم بود و در آن لحظه چشمانم را برای همیشه می بندم تا دیگر دوریت را حس نکنم

چه زیباست بخاطر تو زیستن وبرای تو ماندن وبه پای تو سوختن وچه تلخ وغم انگیز است دور از تو بودن برای تو گریستن وبه عشق ودنیای تو نرسیدن ای کاش میدانستی بدون تو وبه دور از دستهای مهربانت زندگی چه ناشکیباست

شب برای چیدن ستاره های قلبت خواهم آمد. بیدار باش من با سبدی پر از بوسه می آیم و آن را قبل از چیدن روی گونه هایت می کارم تا بدانی ای خوبم دوستت دارم

عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست

                              سکوت شبستان غم را شکستم

                                                    قسم خورده بودم که عاشق نباشم

                                                                       به عشقت حریم قسم را شکستم

                     عشق کلید شهر قلب است به شرط آنکه قفل دلت هرز نباشد

                                               که با هر کلیدی باز شود

                      یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد

                                                        طلب عشق زهر بی سروپایی نکنیم

                       زانو نمی زنم حتی اگر آسمان کوتاه تر از قد من باشد

                                                          دیگه از عاشقی نگفتن و از عشق نخوندن

     خیلی سخته از پرستوها پروازشون و گرفتن

                                                           یه عالم غم  و  غصه  به  دوش     کشیدن

     خیلی سخته دنیای عاشق و از عاشق ربودن

                                                          بی عشق شعرعاشقانه عارفانه  سرودن

      خیلی   سخته  بعد   دل  سپردن  دل  بریدن

                                                     از اونی که دوستش داری دوستت ندارم شنیدن

چقدر دل کندن سخته!

چقدر دل بستن زيباست.

بی تو همه جا تاريکه

بی تو ...هستم ولی مجنون

بی تو...به لحظه ها مديون

« وقتی تو نيستی؛

نه هست های ما چونان که بایدند؛ نه بايدها.

مثل هميشه آخر حرفم و حرف آخرم را

با بغض می خورم.

عمريست لبخندهای لاغر خود را در دل ذخيره می کنم؛

باشد برای روز مبادا!

امّا در صفحه های تقويم

روزی بنام روز مبادا...نيست.

آنروز هرچه باشد؛

روزی شبيه ديروز؛

روزی شبيه فردا؛

روزی درست مثل همين روزهای ماست.

امّا کسی چه می داند...

شايد امروز نيز روز مبادا باشد.

وقتی تو نيستی؛

نه هست های ما چونان که بایدند؛ نه بايدها.

هر روز بی تو روز مباداست. »

گفتی عاشقمي،

گفتم دوستت دارم

گفتي اگه يه روز نبينمت ميميرم،

گفتم من فقط ناراحت ميشم

فرق ما اينه كه: تو دروغ گفتي، من راستشو.

  قصه ی تنهایی ام بی انتهاست

                                                     برای  فا صله ها

                                                         تا کجای شب خواهد رفت

                                                                          صدای ناله های من

                           گویی از هر دری نگاه می کند ٬ تنهایی ام      

                                   التماسم را در این شب های تنهایی ٬ نمی بینی

در سکوت تنهایی خود به یادتت می افتم و سرپای وجودم از عشقت لبریز میشود

به امیدی روزی که بیایی و غروب دلتنگیها  را به سپیده با تو بودن برسانی و دفتر سرنوشت

 مرا با سرانگشت معجزه گرت ورق بزنی

وقتی  به تو فکر میکنم در خلوت تنهاییم دیگر تنها نیستم....

 تو زنده ام ،به خاطر خودت،وجودت ، نگاهت ، غرورت .

 تويی که شدی همه چيزم ، دوست دارم هميشه باهام

 باشی . نمی دونی چقدر دوست دارم ، به خدا نمی

دونی ، اگه می دونستی . . . . . .

 تو زنده ام ،به خاطر خودت،وجودت ، نگاهت ، غرورت .

 تويی که شدی همه چيزم ، دوست دارم هميشه باهام

 باشی . نمی دونی چقدر دوست دارم ، به خدا نمی

دونی ، اگه می دونستی . . . . . .

_________________00_00_________________
________________00___00________________
_______________00_____00_______________
______________00_______00______________
_____________00_________00_____________
00000000000000___________00_000000000000
__00______________0يه0______________00__
____00________0ستاره خوشگل0_______00___
______00_________0براي0_________00______
________00_____0تو  0___0_____00________
__________00_____00_____00__________
_________00_________________00_________
________00________0000________00_______
_______00_______00____00_______00______
______00_____00__________00_____00_____
_____00___00________________00___00____
____0000_______دوست دارم ______0000___
___000____________________________000__

 وقتي دلتنگ شدي  

 به ياد بيار کسي رو که خيلي دوستت داره 

 وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي

  وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه  

وقتي دلت خواست از غصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته!

۱- خون قرمزه رنگه عشقه ، اشک بيرنگه درد عشقه

۲- خون وقتي مياد بيرون ميسوزه اما اشک اول ميسوزه بعد بيرون مياد

۳ - خون مال زخم جسمه ولي اشک مال زخم روحه

۴ - جاي زخم خون خوب ميشه ولي مال اشک خوب نميشه

۵ - خون هميشه مال درد و غمه ولي اشک بعضي وقتا مال خوشحاليه

۶ - جلوي خون و ميشه گرفت ولي اشک رو نه

۷ - از جاري شدن خون، کسي خجالت نميکشه اما بعضيا از اينکه

اشک بريزن خجالت ميکشن

                معراج به لرزه در امد سروش هستی ندا درداد که محمد برای

                        نجات بشریت بر بال ملائک به زمین فرستاده شد.

                                عاشقان عید مبعث بر شما مبارک.

حرف ها مال کدامین عالم است

درد بی درمان دوا دارد همی

درفرنگ گویند صدا آید همی

درد بی درمان دوا دارد همی

درکجا،ایران در آسیا پیش طبیبی با نام رضا

آمدم گفتم رضا جستم رضا

از دست من....

عشق همیشه مست من.....

یک عمر..... با بخت بدش

بگریستم..... بگریستم......

باری نپرسید از دلم، من کیستم؟

من چیستم......؟

شراب را دوست دارم چون به رنگ خون است خون را دوست دارم چون به رنگ توست تو

را دوست دارم چون در قلب منی.تقدیم به بهترین عشقم

نغمه ها سر داده هم از عشق یار

شورها زخم زبان بر درد یار

حرف ها مال کدامین واژه اند

دردها مال کدامین زخم ها

شرط ها مال کدامین باختن

اسب ها مال کدامین تاختن

برد ها مال کدامین باختن

این روزها زندگی زشت ترین چهره ی خودشو به ما نشون می ده.

چو خزان آمدورفتست بهاران چه کنیم

چوخزان می رودوفصل زمستان چه کنیم

ما به امیدبهاران سخن از یاربگفتیم

ما به امیدتوامشبسخن ازسال بگفتیم

وقتی پاییزه برگا می ریزه

عمرآدمامثل پاییزه

خاطره هاشون مثل بارون دایم می مونه

مثل بارون ِروی ناودون ِ

دل آدما مثل شیشه است

وقتی بشکنه مثل تیشه است

چشم آدمامثل پاییزه

دل که بشکنه بارون می ریزه

شب است و بی قراری بی قراری

تب است و سر به دامانی نداری

دلم گوید که با خورشید فردا توهم روشن شوی مانند دریا

دلم از گریه های ناله خون است دل ِمن آن سیل دریای جنون است

گریزم از همه در هوشیاری فراموشم شود روز خماری

پیر شدم کس نفسم دم نزد

سختی عالم به دلم طعنه زد

گفت تو پیری نه شایدجوان

گفت تو کوهی نه آن خشت خام

گفت تومردی نه آن بی مرام

گفت تو هستی واین جهان

عشق دریایی از خون عشق دیوار جنون

عشق مارا طاعت از فرداکند عشق مارا ساعتی غافل کند

عشق تا پای جنون آرد مرا عشق بی شرم و حیا سازد مرا

عشق را در دل نهادم حرف را بر لب نرادم

اشک را در دل فشاندم ناله را از سر بدادم

قلب را محکوم کردم دیده را مجبور کردم

حرف را بر لب بزادم عشق را از او ستاندم

ساقی من غافل بگشتم لحظه ای عاقل بگشتم

گوش کردم حرف کس را بند دردامان نهادم

مرا با صد قبا پرواز دادن

از آن خانه مرا آواز دادن

اگر خواهی رسی بر وسالش

بباید تن کنی با جان فدایش

بگفتن باید از دل وارهی تو

بگفتن باید از عالم برآیی

بگفتن بایدت عمری سرآیی

بگفتن شایدت راه وصالی

بگفتن تا تو پیمانی زین راه

کمالی بر تو آید خود ندانی

و آنقدری بر او نزدیک گردی

که سر تا پا شوی دیوانه ی او

شوی محو تماشای نگاهش

شوی رسوای راه بی مثالش

بگفتم می خرامم در سرایش

بگفتم جان دل خواهم فدایش

بکردم عمر رادر زیرپایش

شدم ان قاصد راه سفایش

چه گویم از دلم،باید چه گویم

چه گویم رنج بی حاصل چه گویم

چه گویم از دلم باید چه گویم

که اینک ناله ای سر داده ازدِیر

نمی دانم جوابش را چه گویم

که حق حق می کند اندر پس دل

صدایش تا کجا آباد رفتن

ولی افسوس این دل کس نفهمید

نفهمیدونفهمیدونفهمید

به من گفتن که صابر باش وعاقل

ولی کن عاقلی با عاشقی همدم نباشد

واکنون دردمن درمان نباشد.

زندگی

زندگی سوختن و ساختن است

زندگی بافتن و دوختن است

زندگی داشتن و خواستن است

زندگی عشق و صفاست

زندگی رنج و وفاست

زندگی حرف و صداست

زندگی عشق لقاست

زندگی حرف قشنگی است که از عشق گرفتن

زندگی راه بلندی است که از کوه گرفتن

زندگی روز قشنگی است که از مرگ گرفتن

زندگی راه درازی است که از عمر گرفتن

زندگی کار قشنگی است که از رنج گرفتن

زندگی درس قشنگی است که از یار گرفتن.

گفته بودی فردا

پشت این پنجره ها

غنچه ای میروید

و کسی می آید روشنی می آرد

اکنون دیر گاهی است که من

پشت این پنجره ها بیدارم

ولی اینجا حتی بوته خاری نیست

من دگر می دانم خانه ام تاریک است

و هماره بی تو

آسمان بارانیست 

گفته بودی فردا

پشت این پنجره ها

غنچه ای میروید

و کسی می آید روشنی می آرد

اکنون دیر گاهی است که من

پشت این پنجره ها بیدارم

ولی اینجا حتی بوته خاری نیست

من دگر می دانم خانه ام تاریک است

و هماره بی تو

آسمان بارانیست 

    به نام آنکه بر وجود انسان دمید 

و به نام آنکه دل را آفرید

    تا پدیده ای چون عشق را معلول آن کند

پس به نام پروردگار عشق و

 به نام پروردگار هستی

اگه دیوونت بود. عاشقش باش

اگه عاشقت بود . دوستش داشته باش

اگه دوستت داشت. بهش علاقه نشون بده

اگه بهت علاقه نشون داد . فقط یک لبخند بزن

این جوری اگه یک وقت خسته شد و رفت تو یک پله عقب تری و تازه میشین مثل هم

-----------------------------------------------------------------

قرن هاست که دلم

گرمی نگاهت را

و نرمی صدایت را

طلب می کند

اما....

تو در بیکران یک شهر

در انبوه علائقت

غرق شده ای

و من....

با چه امیدی !

روز رابه شب می رسانم

و شب را صبح می کنم

تا شاید

دست برقضا

تقدیرتو را از آن من کند.....

دلم براي كسي تنگ است
 كه آفتاب صداقت را
به ميهماني گلهاي باغ مي آورد
و گيسوان بلندش را به بادها مي داد
و دستهاي سپيدش را به آب مي بخشيد
دلم براي كسي تنگ است
 كه چشمهاي قشنگش را
به عمق آبي درياي واژگون مي دوخت
 وشعرهاي خوشي چون پرنده ها مي خواند
دلم براي كسي تنگ است
 كه همچو كودك معصومي
دلش براي دلم مي سوخت
و مهرباني را نثار من مي كرد
 دلم براي كسي تنگ است
كه تا شمال ترين
شمال
 و در جنوب ترين جنوب
 هميشه در همه جا آه با كه بتوان گفت
كه بود با من و
يوسته نيز بي من بود
و كار من ز فراقش فغان و شيون بود
 كسي كه بي من ماند
كسي كه با من نيست
 كسي .... دگر كافي ست

زندگي يک آرزوي دور نيست

زندگي يک جست و جوي کور نيست

زيستن در پيله پروانه چيست؟

زندگي کن ؛ زندگي افسانه نيست

گوش کن ! دريا صدايت ميزند؛

هرچه ناپيدا صدايت ميزند

جنگل خاموش ميداند تو را؛

با صدايي سبز ميخواند تو را

زير باران آتشي در جان توست؛

قمري تنها پي دستان توست

پيله پروانه از دنيا جداست؛

زندگي يک مقصد بي انتهاست

هيچ جايي انتهاي راه نيست؛

اين تمامش ماجراي زندگيست

قصه ی دو سر سپرده ، یکی عاشق ، یکی شیدا

توی یک شهر غریب و هر دو تا تنهای تنها

یه روزی شیدای قصه به سرش زد بی وفا شه

عاشق و تنها گذاشت رفت ، تا خودش تنها نباشه

بعد شیدا دیگه عاشق توی تنهایی خدا شد

دلشو شکسته بودن ، پر کشید و بی صدا شد

شیدای قصه ی ما رفت ، شیدایی که بی وفا بود

عاشق قصه ی ما  مُرد ، اونی که مثه خدا بود

پرسه بزن تو چشم من , چشام که خواب ندارن

برای رد پای تو, همیشه جا می ذارن

پرسه بزن توی خیال , خیال من مال تو

قلبمو می دم که بشه ,عیدی امسال تو

پرسه بزن توی خیال , خیال من مال تو

قلبمو می دم که بشه ,عیدی امسال تو

پرسه بزن تو یاد من که دلخوشم به یادت

چکار کنم,دل عاشقه.... دل بد جوری می خوادت

پرسه بزن توی خیال , خیال من مال تو

قلبمو می دم که بشه, عیدی امسال تو

پرسه بزن توی خیال , خیال من مال تو

قلبمو می دم که بشه, عیدی امسال تو

نگاهتو از من نگیر, شب بی ستاره می شه....

مهتاب زیر چادر شب, بدجور بیچاره می شه

بیا که پل بسته برات,دستای من! گذر کن

ستاره خیال من... با من شبُ , سحر کن

پرسه بزن تو چشم من , چشام که خواب ندارن

برای رد پای تو, همیشه جا می ذارن

پرسه بزن توی خیال , خیال من مال تو

قلبمو می دم که بشه ,عیدی امسال تو

پرسه بزن توی خیال , خیال من مال تو

قلبمو می دم که بشه ,عیدی امسال تو

به نام او ...

کنار چشمه ای بودم در خواب

تو با جامی روبودی ماه از اب

چو نوشیدیم از ان جام گوارا

تو نیلو فر شدی من اشک مهتاب

به سراغ من اگر می ایی

نرم واهسته بیایید

مبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من

هرکی که می گه عاشق و بی قرارتم  دروغه

هرلحظه در انتظا رتم      دروغه

هر کی می گه رفیقتم    دشمن جونه

پیمونه محبتش    ساغر خونه

به نام او...

یک استکان نور

یک قاشق چایی خوری عشق

قد کف دست اسمان را

با چند پر بال کبوتر

هم می زنم درکاسه قلبم

امشب برای او خورشت صبح خواهم پخت

 

من این غذا را می گذارم

 

روی اجاق خورشید

 

اما هرگز کسی نخواهد دید

 

قل می زند قلبم

 

یعنی خورشت صبح اماده است

 

می چینم ان را توی سفره

 

این سفره ساده است

 

در انتظارش می نشینم

 

بعد هزاران سال شاید

 

مهمان من اشب بیاید

 

 

چندکلام ساده

 

عشق را در دل نگه دار زندگی بدون آن همچون باغی است  بی بهره از آفتاب که گلهای آن همه مرده باشند

سکوت را تنها با آوازی شیرین بشکن

جواهر بدون جلا نخواهد درخشید

بیشترین سختیهای زندگی در این است که بکوشیم از حقیقت آن بگریزیم

برای عشق ورزیدن به دیگران احتیاجی به اجازه آنها ندارید

 

 

 

 

 

مثل شبهای دل گرفته جمعه

 

تو بر می گردی می دانم

مثل تمام خاطرات تلخ و شیرین

مثل گردش دوباره زمین به دور خورشید

مثل بازگشت شب و روز

تو بر می گردی می دانم

همه چیز از نبودن تو حکایت می کند

ای خواستار عدل و عدالت

بیا و مرحم باش برای دلهای شکسته منتظرانت...

 

 

 

برایم نوشتی ....برایت نوشتم

 

همیشه خسته ترین فرد این خیابانم

همیشه مانده به درچشم های  گریانم

چقدر بی تو عذاب آورند این شبها

بیا بخوان ز نگاهمبین پشیمانم

چگونه سر کنم اینجا میان این همه درد

که بی تو ریشه زده سفت و سخت در جانم

در این غروب غم انگیز سرد و پاییزی

هنوز منتظر جلوه بهارانم

تو آن فرشته رویایی خیال منی

که عاشقانه برایت ترانه می خانم

 

اگر تونستی یه نظر هم بده

بنام افریننده هستی

 

 

 

در شبی پر ستاره و آرام دختری در عذاب می میرد

 

دختری در عذاب تنهایی غرق در التهاب می میرد

 

در نگاه دو چشمخسته او زندگی همچو  آب زیبا بود

 

غافل از اینکه این همه رویاست آقبت در سراب می میرد

 

چشمهایش پر است از حسرت  حسرت لحظه های رویایی

 

لحظه هایی که پر  ز رویا بود آن زمان چون شهاب می میرد

 

گریه  کردند خنده ها آن شب غم وغصه های تنهایی

 

خندهایی که بر لبش بودند یک به یک می میرد

 

دست های نیاز او آن وقت روبه سوی ستاره بالا رفت

 

دخترک در شکوه راز و نیاز لحظه ی استجاب می میرد

 

او پریشان و خسته و غمگین در خیالش که اشتباهم چیست؟

 

این چه جرمیست هر زمان احساس در همین ارتکاب می میرد؟

 

زیر آوار غصه ها خم شد آهی از عمق قلب او برخواست

 

بی خبر از اینکه جرمش چیست پاسخی ی جواب می میرد

 

بعد از آن لحظه های بارانی چهره اش را کشید و قابش کرد

 

زیر آن هم نوشت این چهره زیر آوار قاب می میرد

 

آسمان پر ستاره و صاف است از ستاره تهی شد  و غمگین

 

زیر رگبار آسمان آن شب  دختری توی خواب می میرد  

عاشق نبودی تو من عاشقت بودم

در قبله گاه عشق بودی تو معبدم

 

آرام و آسوده در خوابه خوش بودی

يک لحظه من بی تو هرگز نياسودم

 

من با نفس هايت نام تو را خواندم

کاش آی هوس بازم با تو نمی ماندم

 

روزيکه ميگفتی من با تو ميمانم

روزی که دانستی من بی تو ميميرم

 

روزی که با عشقت بستی به زنجيرم

بازنده من بودم اين بوده تقديرم

 

خوش باوری بودم پيش نگاه تو

هر دم ز چشمانت خواندم کلامی را

 

عاشق نبودی تو من عاشقت بودم

در قبله گاه عشق بودی تو معبدم

 

آرام و آسوده در خوابه خوش بودی

يک لحظه من بی تو هرگز نياسودم

 

من با نفس هايم نام تو را خواندم

کاش آی هوس بازم با تو نمی ماندم

 

عشق تو چون برگی در دست توفان بود

دل کندن و رفتن پيش تو آسان بود

 

روزی به من گفتی ديگر نميما نم

گفتم که ميميرم گفتی که ميدانم

 

باور نميکردم هرگز جدائی را

ان آمدن با عشق اين بی وفايی را

 

عاشق نبودی تو من عاشقت بودم

در قبله گاه عشق بودی تو معبدم

 

آرام و آسوده در خوابه خوش بودی

يک لحظه من بی تو هرگز نياسودم

 

من با نفس هايت نام تو را خواندم

کاش آی هوس بازم با تو نمی ماندم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مي خوانم دلت را براي عاشقي مي خواهم صدايت را براي

شادابي مي شنوم دستت را براي نوازش و پايت را براي همراهي

 مي خواهم عطرت را براي مستي مي بويم خيالت را براي پرواز

 مي خواهم و خودت را نيز براي پرستش

چی بخونم وقتی چشام از حضور گریه خیسه ،وقتی هیچ کس نمی تونه غصه هامو بنویسه ؟ چی بخونم وقتی قلبت منو از تو قصه ها رونده ،وقتی به به جز سایه ،کسی پیش من نمونده – چی بخونم وقتی فریادبا سکوت فرقی نداره ،وقتی هیچ کسی نمی تونه تو رو پیش من بیاره ،چی بخونم وقتی هیچ کس منو از خودم ندزدیده ،وقتی سوزصداموکسی غیر تو نفهمیده ...چی بخونم !؟

موقعی که میخواستمت می ترسیدم نگاهت کنم ... موقعی که نگات کردم ،ترسیدم باهات حرف بزنم ... موقعی که با هات حرف زدم ،نازت کنم ... موقعی که نازت کردم ،ترسیدم عاشقت بشم ... حالا که عاشقت هستم می ترسمازدستت بدم ....؟!

دوست معمولی هرگز نمی تواند گریه تو را ببیند

دوست واقعی شانه هایش از گریه تو تر خواهد بود

دوست معمولی اسم کوچک والدین تو را نمی داند

دوست واقعی شاید تلف آن ها را جایی نوشته باشد

دوست معمولی یک جعبه شکلات برای مهمانی تو می آورد

دوست واقعی زودتر به کمک تو می اید و تا دیر وقت برای تمیز کردن می ماند

دوست معمولی از دیر تماس گرفتن تو دلگیر و ناراحت می شود

دوست واقعی می پرسد که چرا نتونستی زودتر تماس بگیری؟

دوست معمولی دوست دارد به مشکلات تو گوش دهد

دوست واقعی سعی در حل آن ها می کند

دوست معمولی مانند یک میهمان عمل می کند و منتظر می ماند تا ار او پذیرایی شود

دوست واقعی به سوی یخچال رفته و از خود پذیرایی می کند

دوست معمولی می پندارد که دوستی شما بعد از یک مرافعه تمام می شود

دوست واقعی می داند که بعد از یک مرافعه دوستی شما محکم تر می شود

 یک دوست واقعی کسی است که وقتی همه تو را ترک کرده اند با تو می ماند

ازم پرسید ن به خاطر کی زنده هستی ؟؟

با این که دلم داد می زد  به خاطر تو ، ولی گفتم به خاطر هیچ کس

اگه ازت پرسیدن به خاطر کی زنده هستی بگو به خاطر کسی که به خاطر هیچ کس زنده هست.

گریه کنم می گویند چقدر بچه هستی و اگه نکنم می گن چقدر بی احساسی مثل سنگ ...

مثل شقایق زندگی کن کوتاه ولی زیبا ، مثل پرستو کوچ کن

اما هدفمند مثل پروانه بمیر ،دردناک اما باعشق

اگه ۱۰۰۰ نفر دوستت داشته باشه          یکیش منم 

اگه ۱۰۰ نفر دوستت داشته باشه            یکیش منم

اگه ۱۰ نفر دوستت داشته باشه             یکیش منم

اگه یه نفر دوستت داشته باشه               اونم منم

اگه کسی دوستت نداشته باشه             بدون من مُردم!!!

از دوستانی که از این وب لاگ دیدن می کنند

فقط یه خواهش دارم بقیه ی وبمو بی خیال

می خوام لطف کنید و نظرتون در مورد این

 طرح که بد حجابارو جمع می کنند بگین

فقط نظرا حتما با دلیل باشه

ازتون ممنون می شم

راستش نظر خود من اینه که کارشون درست

 نیست دین ما می گه میانه روی اینو که

همتون قبول دارین من اون جامعه ای

 رو که میگه همه باید بی حجاب باشند و

 قبول ندارم پس این

جامعه ای هم که می گه همه باید حجاب داشته

 باشندو هم قبول ندارم به نظر من جامعه باید

 آزاد باشه لباس پوشیدن هر کسی به خودش

 مربوط میشه نباید که باهاشون عین حیوون

 برخورد کرد  

دوتا از دوستان که لطف کردن و

نظر دادن یکیشون با اسم فیلم نامه

 نویس نظر داده که پیشنهاد می کنم

 نظرش بخونین  حرف قشنگی زده

 می گه توی قرانمون هم میگه توی

 دین هیچ اجباری نیست پس اینا که

 دم از اسلام می زنند حتی به قران

 خودشون هم احترام نمی ذارند

یکی

 دیگه از دوستان هم که داداش من

 باشه با اسم ببر مبارز نظر داده

 اون

 هم حرف قشنگی زده بخونینش

 متوجه می شین

 مرا ببخش

اگر تو زنده نباشی

تو

محبوب من

عشق من

اگر تو بمیری

تمامی برگ ها بروی سینه ام خواهد ریخت

باران روزو شب بر روحم خواهد بارید

با سرما و آتش وبرف و مرگ پیش خواهم رفت

اما

پاهایم مرا بسوئی که تو در آن آرام گرفته ای خواهد کشاند

بی اختیار

زیرا تو خوب می دانی عشق من

که من تنهایم

و تو تنها شمع شب های خاموشمی.

امروز جمعست.خوش حالم که این روز لعنتی زودتر داره تمام می شه.حوصله هیچی ندارم حتی نوشتن.خسته شدم ببین به کجا رسیدم که دارم واسه ی خودم گریه می کنم.

رفتم تمام صورتم رو با چسب پانسمان پوشوندو.فقط چشمام بیرونن.می خواستم اونا بیرون باشن تا از پشت این نقاب دنیا رو ببینم.صدای موزیک تا آخرین ولوم رفته تو هدفون و از گوشم می ره رو مخم.اعصاب ندارم.......از دعوا خسته شدم.روی زمبن بی هیچ انتظاری دراز کشیدم .......و قطره قطره اشک می ریزم.

دیگه هم چیز واسم تکراری شده .....از صداهای دورو برم....از چیزایی که روحم و خرد کردن بیزارم....

رفتم ۱۰۰ سیسی از خودم خون گرفتم با سرنگ ۱۰ و عین دیوونه ها با فشار ریختمش روی مووزاییک ها.....با حسرت به خودم تو آیینه دستشویی زل زدم.

حالا باید بگم من در این لحظه پوچم.

کاش زمان مرگم و می دونستم.........

می نویسم نامی از نامت

                        یادی از یادت

                    سالیانم پز امید طی شد و هرگز او نیامد

گوشه ی قلبم نشستی

           رخ بروی دل تو بستی

                 سینه ام شذ آتشین از  مهر و بویت

کوچه ها را طی کنم هردم به یادت

سیب را من خوب می بویم به یادت

                                             عشق گل را من به بلبل هدیه کردم

                                              راه عاشق پیشگی را ساده کردم

می نویسم من به یادت

                      تا نگویی بی وفایی

                               تا بگویم هر زمان تو دل نوازی

                                   من دلم را هدیه کردم

                                        من تنم را هدیه کردم

                                            من سرم را هدیه کردم

همیشه به خاطر بسپارید که شما حق ندارید که صرفا یک فرد باشید

      شما متعهدید که یگانه و بی نظیر باشید